شهید حسین انگشتر ساز
حسین انگشترساز نام :حسين نام خانوادگى :انگشترساز نام پدر :منصور تاريختولد :20/06/1343 محلصدورشناسنامه :اصفهان تاريخ شهادت :02/03/61 نوع حادثه :حوادث مربوط به جنگ تحميلى شرح حادثه :حوادث ناشى ازدرگيرى مستقيم با دشمن-توسط دشمن در جبهه استان :بنياد شهيد استان اصفهان شهر :ادارهبنيادشهيد اصفهان
خاطره
بسم رب الشهدا و الصدیقین یکی از معلمان دبیرستانش تعریف میکرد:« بار دومی که شهید حسین انگشترساز از جبهه بازگشت و به مدرسه آمد، سخنی عجیب بر زبان جاری کرد که سالها بعد از شهادتش به راز و رمزش پی بردم. آن روز همین که حسین وارد کلاس شد، از او خواستم که برای سایر دانشآموزان پیامی دهد. حسین لحظهای به فکر فرو رفت و بعد به آرامی سرش را بالا گرفت و گفت: لحظهای از جلد خود بیرون بیایید و از بندهای مادیات خود را برهانید، که اکنون بعد از شهادتش معنی حرف او را فهمیدم.» شادی روح شهید حسین انگشترساز صلوات ( الَّلهُمَّ صلِّ عَلی مُحَمَّدٍ و آلِ مُحَمَّد وَ عَجِّل فَرَجَهُم ) اللهم الرزقنی توفیق الشهادت فی سبیلک.
زندگی نامه
بسم رب الشهدا و الصدیقین شهید حسین انگشترساز در 1343 در اصفهان متولد شد. از همان دوران کودکی پسری پاکطینت بود. در مجالس سینهزنی حضرت اباعبداللهالحسین (علیه السلام) شرکت میکرد. پس از طی کردن دوران ابتدایی و راهنمای وارد مقطع دبیرستان شد. از کودکی با نماز و قرآن از طریق خانواده آشنا شده بود. از همان کودکی و نوجوانی با همسن و سالانش تفاوت ویژهای داشت. رعایت حلال و حرام میکرد، اهل امر به معروف و نهی از منکر بود. اهل تهجد و شب زندهداری و نماز شب بود. در کلاسهای تفسیر قرآن جهت فراگیری شرکت می کرد و کلاسهای روخوانی قرآن و آموزش احکام را تشکیل میداد. شخصی فوقالعاده متواضع و فروتن بود. فداکار و ایثارگر بود و در انجام برنامههای دینی حساس و وظیفهشناس بود. با پیروزی انقلاب اسلامی خودسازیهایش نیز رنگ و بوی دیگری گرفت و کارهای خیر پنهانی انجام میداد. حسین واقعاً با اخلاص کارهایش را انجام میداد. دوست داشت به غیر از خدا کسی کارهایش را نبیند. برای همین اخلاصش بود که خدا توفیق حضور در جبهههای نبرد را به وی داد و سرانجام نیز از شهد شیرین شهادت او را سیراب نمود. اهل نماز جمعه و جماعت بود. فردی انقلابی و بسیجی به معنای واقعی کلمه بود. به مستمندان و درماندگان در حد توانش کمک میکرد. در بسیج و در مسجد فعالیت داشت. در مراسمات مذهبی بالاخص دعای کمیل حضور داشت و هرگز خود را از مراسم سوگواری حضرت اباعبداللهالحسین (علیه السلام) جدا نمیکرد. اوقات فراغتش را به مطالعه کتب مذهبی و در مسجد و بسیج میگذراند. بسیار خوش اخلاق و خوش برخورد بود. در راهپیماییها شرکت میکرد. راه خودش را پیدا کرده بود. بهتر بگویم، راه عاقبت به خیرشدن را یاد گرفته بود. اخلاص، احترام به والدین، نماز اول وقت، کمک به نیازمندان، عشق به اهلبیت(علیهمالسلام)، عفت خوراک، چشم پاکی و عفت دامن عوامل اصلی عاقبت به خیر شدن هستند که حسین از آنها بهرهمند بود، پس چرا نباید عاقبت به خیر شود؟! و سرانجام حسین انگشترساز در تاریخ 1/3/61 در عملیات بیت المقدس به فیض عظمای شهادت نایل آمد. شادی روح شهید حسین انگشترساز صلوات ( الَّلهُمَّ صلِّ عَلی مُحَمَّدٍ و آلِ مُحَمَّد وَ عَجِّل فَرَجَهُم ) اللهم الرزقنی توفیق الشهادت فی سبیلک.
وصیت نامه
بسم رب الشهدا و الصالحین وَ لا تَحْسَبَنَّ الَّذِینَ قُتِلُوا فِی سَبِیلِ اللَّهِ أَمْواتاً بَلْ أَحْیاءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ یرْزَقُونَ هرگز کسانی را که در راه خدا کشته شدهاند، مرده مپندار، بلکه زندهاند که نزد پروردگارشان روزی داده میشوند. (سوره آلعمران، آيه 169) با عرض سلام به پدر ومادرم و به نام پروردگار جهانيان و در هم كوبنده ستمگران و به نام پروردگار شهدا و مردان صالح. و با تمام وجود با عرض سلام به امام كبير كه رهبر امت قهرمان مسلمان ايران است كه از خدا سلامتى را براى ايشان آرزو مىكنم. امام كه چقدر مشكلات و سختيها را قبول كرده تا بتواند اين راه الهى را پيش ببرد و اسلام را آشكارتر نمايد. چون كه در زير پردههاى ظالمان جهان قرار گرفته و هنوز براى ما روشنتر و واضحتر نشده است. اما ما چه وظيفهاى داريم كه اين راه را پيش گيريم كه انقلاب به يارى امام مهــدى (عجل الله تعالی فرجه الشریف) جهانى گردد. همه پاسدار و سرباز اين مكتبیم، همه بايد حتى يك لحظه در جاى خود ننشينيم و با مبارزه پى در پى با عُمال دست نشانده اين خونريزان جهان مىتوان اسلام را مستحكمتر در دنيا قرار داده و با نثار خونمان اين درخت اسلام بارورتر گردد و تا اين حقيقت رشد كند و تمام ريشههاى استعمارگران و استثمارگران از بين برود. همه واقعاً در جبهه مىتوانند خدا و امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) را ببینيد. اينجاست كه تمام چيزهايى كه نمىدانستيم پى به آن ببريم - نور - حقيقت و چيزهاى ديگر. شما را به خدا قسم و شما را به جان امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) دست از دامان رهبر بر نداريد كه اگر رهرو او باشيد راه اسلام را پيش گرفتهايد. در آخر اگر من شهيد شدم و لياقت اين سعادت را داشته باشم، شما پدر و مادرم هيچ موقع بر سر مزار من با ديده گريان نیايید كه سيماى نورانى شما مىتواند ضربهاى به پيكر اين دشمنان منافق و آمريكائى بزند. باشد كه اين امانت كوچك را خدا از شما قبول كند. در پايان اگر چيزى داشتم آنها را به فقرا و درماندگان عطا كنيد و سلام مرا به همه رسانده و آرزوى موفقيت در پيشگاه حق تعالى مسئلت مىكنم. والسلام عليكم و رحمتالله و بركاته. وصیت نامه
لطفا به بخش گالری مراجعه شود.
