شهید آقابالا محمدی
تاریخ تولد :1343/02/17
تاریخ شهادت : 1364/04/11
محل شهادت : نامشخص
محل آرامگاه :اردبیل - مشگین شهر - احمداباد
زندگینامه
اردیبهشت ماه سال 1343 بود طبیعت گویی تقلید از بهشت کرده بود که آنچنان آراسته به گل و گیاه شده بود روستای احمد آباد در شمیم شکوفه ها و لطافت نسیم های بهاری غرق شده بود که در خانه خلیل، کشاورزی از کشاورزان این روستا بچه ای به دنیا آمد که او را آقا بالا نام نهادند و چه اسم با مسمایی ! گویی از همان کودکی، بزرگی از پیشانیش هویدا بود. آقا بالا همچون دیگر کودکان روستای درکوچه باغات روستا،در مزرعه، در خانه و هر جا که طبع آزادی پسند او اقتضاء می کرد، بالید.زندگیش روستایی قید و بند های زندگی شهری را ندارد. بچه روستایی با طبیعت انسی ناگسستنی دارد و همین انس و گشت و گذار آزادنه در آن است که روحیه آزادگی را از همان آغازینه های حیات در وجود او می پرورد و تثبیت می نماید آقا بالا به زودی با کار و تلاش آشنا شد. مشکلات زندگی به او اجازه تحصیل نداد و او هرگز به مدرسه نرفت اما بدون معلم و تنها با تکیه بر هوش و استعداد خویش، خواندن و نوشتن آموخت. به جلسات قرائت قرآن رفت و با ندای قرآن گوش دل را آشنا ساخت. با شروع جنگ ایران و عراق آقا بالا به عنوان یک مسلمان احساس تکلیف کرد که به صف پیکارگران مسلمان بپیوندند تا اینکه نیت را به عمل پیوست و در کسوت بسیجی به جبهه اعزام شد. او زخمی شد و برگشت تا اینکه نوبت سربازی او فرا رسید به خدمت سربازی رفت و در لشکر 61 حمزه به خدمت مشغول شد تابستان سال 1364 فرا رسیده بود آقا بالا در خط مقدم منطقه عملیاتی سومار قرار گرفت تا اینکه در دهم تیر ماه همان سال (1364) بر اثر اصابت تیر دشمن تا بر دوست پر کشید و در جوار رحمت حق آرمید پیکر آغشته به خون شهید به مشگین شهر منتقل ودر روستای احمد آباد دفن شد شهید آقا بالا متاهل و در قبال خانواده ظاهراً مسئول بود اما او رضایت حق را برگزید وبا عمل خود ثابت کرد که چون حق تهدید گردد پرداختن به دنیا و به یاری حق نشتافتن، از مسلمان پسندیده نیست. او رفت اما با رفتن خود یاد داد که رستگاری انسان در حرکت او به سوی کمال است و چه حرکتی کمال یافته تر از شهادت؟ یاد و نامش گرامی باد...[۱]