شه ی د رح ی م دلال جعفرنژاد
تار ی خ تولد :1344/04/01
تار ی خ شهادت : 1366/11/18
محل شهادت : نامشخص
محل آرامگاه :آذربا ی جان شرق ی - تبر ی ز – عباس ی
زندگینامه
شه ی د رح ی م دلال جعفر نژاد در سال 1344 در خانواده متوسط در منطقه 2 تبر ی ز در محله م ی لاب چشم به جهان گشود. شه ی د رح ی م فرزند چهارم خانواده بود. اوا ی ل زندگ ی خود مثل بچه ها شروع به درس خواندن مراحل اول ابتدا یی و ... دب ی رستان حدود 12 سال عمر خود را صرف د ی پلم گرفتن خود نمود و پس از گرفتن د ی پلم خود با شروع انقلاب اسلام ی ا ی ران به رهبر ی امام کب ی ر و لب ی ک گفتن به دستورات امام شروع به فعال ی ت در انقلاب کرد و اول ی ن قدم خود را در نهضت سوادآموز ی استان خود در منطقه (چوان) نزد ی ک ی تبر ی ز شروع به تدر ی س در اول ابتدا یی نمود و بعد از ی کسال به خدمت سرباز ی رفت و در سال 1364 در پا ی گاه هوا یی تبر ی ز شروع به خدمت نمود و بعد از آن به لشگر 16 زره ی قزو ی ن اعزام و از آنجا به نتطقه جنگ ی مهران در خط مقدم جبهه در مقابل دشمن صهون ی س ی ت ی عراق مشغول دفاع از کشورمان شد. در حدود ی کسال در جبهه بود که در سال 1366 بر اثر اصابت خمپاره به درجه رف ی ع شهادت رس ی د . زندگ ی ی عن ی خاطره ما اگر از اول زندگ ی بخواه ی م ازهمه خاطرات و ی برا ی شما بازگو کن ی م دفتر ی است ب ی پا ی ان مثل همه خاطره ها ی شهدا ول ی من برادر شه ی د از مختصر خاطرات او برا ی شما بازگو م ی کنم که شه ی د پسر ی بود نمازخوا ن و سر به ز ی ر که هم ی شه به حرف ها ی پدر و مادر گوش داده و از حرف ها ی آن ها پ ی رو ی م ی کرد و همه اهل محله م ی دانند که او به کس ی حنن ی به ح ی وان ی هم آزار و اذ ی ت نرسانده بود. آخر ی ن خاطره ا ی که م ی خواهم بازگو کنم از آخوند د ی دارمان که داغش هنوز بر س ی نه مادرم است ؟؟؟؟ که به د ی دار خانواده آمده بود در موقع اعزام دوباره اش به ما گفت: " شا ی د ا ی ن آخر ی ن د ی دارمان باشد شا ی د برم و د ی گر برنگردم. شا ی د د ی گر شما مرا نب ی ن ی د "
ا ی ن آخر ی ن حرف ی بود که شه ی د رح ی م به ما گفت
ا ی ن جمله هم ی شه در ذهن همه ما مانده ی ادش گرام ی و مادرم چشم ها ی ش به گر ی ه نشسته اش و د ی گر شهادت ....
دل ما هم ی شه با اوست. او افتخار ماست .
منبع:سایت شهدای ارتش