شه ی د فرامرز کمتر ی ن
تار ی خ تولد :1338/02/31
تار ی خ شهادت : 1365/10/26
محل شهادت : نامشخص
محل آرامگاه :نامشخص
زندگی نامه: شه ی د فرامرز كمتر ی ن فرزند رضا كمتر ی ن و شه ی ن دادمحمد ی در تار ی خ 1338/02/31 در دامان خانواده ا ی متد ی ن و مستضعف در شهر سرخس د ی ده به جهان گشود. او در سن 2 سالگ ی پدرش را از دست داد و از آنجا یی كه مادرش توانا یی مال ی لازم در جهت نگهدار ی از او را نداشت پدر بزرگش سرپ رست ی او را به عهده گرفت و از آن زمان به بعد با پدر بزرگ و مادر بزرگش در روستا ی ساوركلاته از توابع عل ی آباد كتول زندگ ی م ی كردند. او از همان دوران كودك ی مجبور بود كار كند و به خاطر كار ز ی اد نتوانست به مدرسه برود و بد ی ن ترت ی ب از دن ی ا ی علم و تحص ی ل بازماند و كا ر كشاورز ی و چوپان ی را در پ ی ش گرفت. او در تمام طول سالها ی زندگ ی خود به سخت ی كار كرد تا بتواند مخارج زندگ ی اش را تام ی ن كند و تشك ی ل خانواده دهد. از جمله و ی ژگ ی ها ی اخلاق ی ا ی شان صبر و تحمل ز ی اد و استقامت ی بود كه در برابر مشكلات داشت و هم ی شه باتوكل به خداوند و سع ی و تلاش ز ی اد مشكلات را برطرف م ی كرد و در تمام اوقات به ی اد خداوند بود. با ا ی نكه فرد ی شوخ طبع بود و هم ی شه خنده بر لب داشت حت ی در زمان ی كه م ی خند ی د ذكر لا اله الا الله و الله اكبر بر لبانش جار ی بود و ا ی ن كار او ب ی انگر ا ی ن مطلب بود كه حت ی در شاد ی ها ی ش هم از ی اد خداوند غافل نبود. او در دوران انقلاب ن ی ز در فعال ی ت ها ی س ی اس ی حضور داشت و باراهپ ی ما یی و تظاهرات و شعارها ی مرگ بر شاه مخالفت خود را عل ی ه رژ ی م حاكم نشان م ی داد. شه ی د كمتر ی ن در سن 20 سالگ ی باهمسر ی فداكار ازدواج كرد و بعد از 7 سال زندگ ی مشترك صاحب فرزند دختر ی شدند. فرزند ا ی شان 4 ماهه بود كه به جهت لب ی ك گفتن به ندا ی امام امت از طر ی ق سپاه پاسداران عل ی آباد كتول در تار ی خ 1365/08/27 به عنوان پاسدار مشمول به جبهه ها ی نبرد حق عل ی ه باطل رهسپار شد و در جبهه در گروه امداد و نجات فعال ی ت م ی كرد. بعد از 2 ماه حضور درجبهه در عمل ی ات كربلا ی 5 زمان ی كه داشت شهدا و مجروح ی ن را سوار ماش ی ن م ی كرد تا آنها را از منطقه دور كند در همان ح ی ن دستش زخم ی شد و چون حال مجروح ی ن بس ی ار بد بود ا ی شان گفتند كه مجروح ی ن را به عقب انتقال دهند و من با ماش ی ن بعد ی م ی آ ی م . در همان زمان خمپاره ا ی در آن م نطقه م ی خورد و در اثر اصابت تركش به سر ا ی شان در تار ی خ 1365/10/29 در شلمچه به شهادت م ی رسد و به ا ی ن ترت ی ب فرزند 6 ماهه اش را برا ی هم ی شه ترك گفت و به سو ی حق شتافت. پ ی كر ا ی شان طبق در خواست پدر بزرگش به زادگاهش انتقال داده شد و در گلزار شهدا ی سرخس به خاك سپرده شد.
منبع:سایت شهدای ارتش