شه ی د عل ی اصغر عسگر ی
تار ی خ تولد :1344/03/10
تار ی خ شهادت : 1365/02/17
محل شهادت : نامشخص
محل آرامگاه :گلستان - گنبدکاووس - امامزاده ی ح یی بنز ی د
زندگی نامه: شه ی د معظم عل ی اصغر عسکر ی درتار ی خ 1344/03/10 درشهرستان گنبدکاووس به دن ی ا آمدند.پدرش آقا ی رجبعل ی عسکر ی فرد ی مومن و زحمتکش بود و مادرش بانو یی خانه دار و مومنه بود. شه ی د دوران کودک ی خود را در آغوش گرم پدر و مادر سپر ی نمود تا ا ی نکه به سن رفتن به مدرسه رس ی د و تو انست دوران تحص ی ل ی خو ی ش راتا سال سوم راهنما یی با موفق ی ت به اتمام رساندو دوره نوجوان ی شه ی د مصادف بود با تظاهراتها و راهپ ی ما یی ها ی قبل و بعد از انقلاب که شه ی د در ا ی ن راهپ ی ما یی ها شرکت م ی کرد بعد از پ ی روز ی انقلاب و با آغاز شروع جنگ تحم ی ل ی به خدمت مقدس سرباز ی ا عزام شد و با افتخار لباس مقدس سرباز ی را به تن کرد و بعد از گذراندن دوره آموزش ی راه ی مناطق جنگ ی شدند و با عشق و علاقه به دفاع از م ی هن و مرزها ی کشورمان پرداخت تا ا ی نکه در تار ی خ 1365/01/24 درمنطقه عمل ی ات ی سوماربه آرزو ی د ی ر ی نه خود که شهادت بود رس ی د . و بعد از ا نتقال پ ی کر مطهرش به زادگاهش ط ی ی ک مراسم باشکوه در امامزاده ی ح یی بن ز ی د (ع) در کنار سا ی ر شهدا ی راه انقلاب اسلام ی و در کنار آن امامزاده جل ی ل القدر به خاک سپرده شد.
وصیت نامه:
نام: علىاصغر
نام خانوادگى: عسگرى
نام پدر: رجبعلى
تار ی ختولد : 1344/03/10
ش .ش: 11411
محلصدورشناسنامه : گرگان
تار ی خ شهادت: 1365/02/17
نوع حادثه: حوادثمربوطبهجنگتحم ی لى
شرح حادثه: حوادث ناشى ازدرگ ی رى مستق ی م بادشمن-توسطدشمندرجبهه
استان : بن ی ادشه ی داستانگرگانودشت
شهر : ادارهبن ی ادشه ی دگنبدكاووس
بسمه تعالى
خدمت پدر و مادر عز ی زم سلام
پدر و مادر عز ی زم هم اكنون كه دارم براى شما وص ی ت نامه مى نو ی سم ز ی ر آتش گلوله دشمن بعثى هست ی م
پدر ومادر عز ی زم خودم مى دانم كه خ ی لى شما را اذ ی ت كردم وام ی دوارم كه مرا ببخش ی د باش ی د
مادرجان چنانچه من لا ی ق شه ی د شدن مى باشم كه خوب به لقاء الله مى پ ی وندم و اگر مادرجان چنانچه من و شماهمد ی گررا ند ی د ی م مقدار پولى كه از من باقى مانده مقدارى از آن را بده ی د براى پدر و مادر خودتان روزه بگ ی رند وباقى آن را اگر كسى گفت از اصغر ا ی نقدر مى خواهم بدون ه ی چ حرفى ام ی دوارم پرداخت نمائ ی د
مادر جان ام ی دوارم كه ه ی چگونه ناراحتى به خودت راه ندهى و همچن ی ن پدرجان شما هم هم ی نطور ام ی دوارم كه شمامن را بخش ی ده باش ی د و تمامى بچهها ی ك به ی ك ام ی دوارم كه مرا بخش ی ده باش ی د درضمن شا ی د براى آخر ی ن بار باشد كه نوشته اى از من مى ب ی ن ی د سم ی ه والهام و ناصر آنها را از طرف من ببوس ی د و به الهام وقتى كه بزرگ شد بگو یی د كه عمو ی ت خ ی لى دوستت داشت و به سم ی ه و ناصر هم هم ی نطور و اگر همسا ی گان هم ناراحتى و ی ا از دست من بدى د ی ده اند با ی دمراببخشند و هم ی نطور تمامى فام ی لها
مادرجان من دوست داشتم كه به شما بهتر برسم و حالاكه بزرگ شدم عصاى دستتان باشم ولى خوب مادرجان مى ب ی ن ی د كه جبهه واجب تر است وازشرف م ی هن ما در گروه هم ی ن جنگ است خوب مادرجان ب ی شتر از ا ی ن وقت گرانبها ی تان رانمى گ ی رم وتنها آرزوى من درا ی ن لحظات آخرا ی ن است كه مادر جان حلالم كن ام ی دوارم كمه مرا بخش ی ده باشى و ش ی رت را حلالم كنى
پدرجان شماهم ام ی دوارم كه مرا حلال كنى د ی گر عرضى ندارم بجز سلامتى و موفق ی ت همگى شما
به ام ی د پ ی روزى رزمندگان حق بر عل ی ه باطل
جنگ جنگ تا پ ی روزى تا رفع فتنه تا عالم[۱]