کرخه نور

از دانش‌نامه فرهنگ ایثار , جهاد و شهادت
نسخهٔ تاریخ ‏۷ فروردین ۱۳۹۷، ساعت ۰۲:۱۵ توسط Beiranvand97 (بحث | مشارکت‌ها)

(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
پرش به: ناوبری، جستجو


رودخانه کرخه‌کور در جنوب‌شرقی حمیدیه از کرخه منشعب شده، و بعد از عبور از هویزه به هورالهویزه می‌ریزد. با آغاز جنگ یکی از محورهای تجاوز لشکر 9 ارتش عراق، مسیر طلائیه ـ جفیر ـ کرخه‌کور بود. دشمن در هفته اول هجوم به کرخه‌کور دست یافت، آنگاه با عبور از آن، تا 8/7/1359 خود را به جاده حمیدیه ـ سوسنگرد رساند تا با قطع جاده، مقدمات اشغال اهواز و سوسنگرد را فراهم کرد، اما با انجام عملیات غیوراصلی در 9/8/1359 حدود چهار کیلومتر عقب‌نشینی کرد و به استحکام مواضع پرداخت.


در 23/8/1359 هم‌زمان با حمله تیپ 35 لشکر 9 عراق از شمال و غرب سوسنگرد، تیپ 43 این لشکر نیز در شمال کرخه‌کور، پس از اشغال ابوحمیظه به سوی سوسنگرد هجوم آورد. اما با عملیات 26/8/1359 رزمندگان، از این منطقه عقب رانده شد.


در عملیات نصر در 15/10/1359 نیروهای دشمن که در شمال و حاشیه جنوبی کرخه‌کور مستقر بودند، به شدت آسیب دیده و 800 نفر اسیر دادند. پس از دو عملیات شهید چمران (5/5/1360) و شهیدان رجایی و باهنر (10/6/1360) دشمن در ساحل جنوبی این رودخانه موانع متعددی ایجاد کرد، به‌طوری که رزمندگان در اولین مرحله عملیات بیت‌المقدس (10/2/1361) به رغم چند رخنه در مواضع دشمن، نتوانستند آن مواضع را تسخیر کنند، تا آنکه نیروهای خودی 9 روز بعد در دارخوین ‌ از کارون عبور کرده و از پهلو موقعیت دو لشکر 5 و 6 عراق را که در جنوب کرخه‌کور مستقر بودند به خطر انداختند، به طوری که آنها مجبور به عقب‌نشینی شدند و این رودخانه از سیطره دشمن خارج شد.

پس از عملیات و راندن دشمن از رودخانه کرخه‌کور به آن طرف، شهید علی هاشمی در اطلاعیه‌ای نوشت: «کرخه‌کور با خون مطهر شهدا برای همیشه تاریخ به کرخه‌نور تبدیل شد.» از آن تاریخ به بعد بود که کرخه‌کور به کرخه‌نور تغییر نام یافت.

کتاب اطلس جغرافیای حماسی، 142