شهیداسماعیل غلام حسینی

شهید اسماعیل غلام حسینی تاریخ تولد :1340/01/01 تاریخ شهادت : 1362/08/20 محل شهادت : نامشخص محل آرامگاه :مرکزی - خمین - خمین

صـد هـزاران لاله در گلزار می روید ولی لاله خون رنگ عشق از لاله زاری دیگر است

عارفان را زندگی همواره می باشد بهار لالـه هــای بـاغ قـرآن را بهــاری دیگــر است

هیچ موجودی از نوشیدن جام مرگ در امان نیست بلکه مرگ، در لحظه لحظه زندگی همچون شبحی در تعقیب انسان است. آنان که به معنای حقیقی زندگی دست یافتند به واقعیتی بزرگ رسیده اند و برای تحقق آن از هیچ کوشش و تلاشی فرو گذار نیستند. آنان با خدایشان عهد می بندند که تا جان در بدن دارند دست از تلاش بر ندارند و اینان راهیان وادی حق هستند؛ اینان موجوداتی هستند که حاضرند خونشان را در پای درختی بریزند که ثمره آن استقلال، آزادی و اجرای فرامین رسیده از حق است. آنان را ترسی از مرگ نیست و چنان مرگ را به سخره گرفتند که در مقابل اراده استوار آنان به زانو درآمده است. شب ها در محفل عشق و عرفان و روزها در سنگر دفاع و ایثار به رزم بی امان خود با کفر جهانی ادامه می دهند. این ها کسانی نیستند جز همان هایی که رهبرشان در سال 1342 «سربازهای در گهواره» نامید.

از جمله این سربازان فداکار «اسماعیل غلام حسینی» بود که در سال 1340 در یکی از محله های شهر خمین، زادگاه حضرت امام، آن پیر خردمند فرزانه پا به عرصه وجود نهاد. دوران کودکی را در دامان پر مهر خانواده و در محیطی مذهبی پشت سر گذاشت و به همین سبب خیلی زود با مبانی و مفاهیم ارزشی اسلام آشنا شد. با حضور در مساجد و تکایا در ایام محرم و ماه مبارک با خاندان اهل بیت بیشتر آشنا و شیفته حضرت اباعبدالله الحسین (علیه السلام) شد.

با شروع دوران تحصیلی مشغول علم آموزی گردید و از آنجا که از هوش و استعداد بالایی برخوردار بود لذا توانست سال های تحصیلی را یکی پس از دیگری پشت سر نهد. سال اول دوره متوسطه همزمان شد با اوج گیری انقلاب اسلامی ایران. او که در مکتب امام حسین (علیه السلام) پرورش یافته و خود را شناخته بود توانست پیام انقلاب را در یابد و با آن به مخالفت با نظام جور و سلطه گر حاکم بر جامعه به ستیز برخیزد. او با شرکت در تظاهرات نفرت و انزاجار خود را از حاکمان زر و زور و تزویر ابراز می داشت.

با پیروزی انقلاب اسلامی به رهبری روحانیت مبارز و در رأس آن قائد عظیم الشأن انقلاب، حضرت امام خمینی در فعالیت های سیاسی و اجتماعی نیز شرکت می جست. همچنین با انجمن اسلامی مدرسه همکاری خود را آغاز نمود و همیشه با مهربانی و ملایمت راهنمای همکلاسی ها و بچه های خوب مدرسه بود و از ارزش های انقلاب با آنان سخن می گفت.

شروع جنگ تحمیلی صدام صهیونیست بر علیه انقلاب اسلامی ایران همزمان بود با آغاز خدمت نظام وظیفه که او را بر آن داشت تا به فیض بزرگی برسد و در جنگ تحمیلی و دفاع مقدس همانند دیگر جوانان غیور خطه خمین شرکت جوید. او کمتر از مرخصی های استحقاقی خود استفاده می نمود و آن را به افراد متأهل می داد چون معتقد بود که آنها واجب تر هستند. او خود را در دانشگاه انسان سازی جبهه آراست و با محیط عرفانی و معنوی آنجا، روح بلند پرواز خود را صیقل داد.

شهید اسماعیل غلام حسینی با این که دوران خدمت سربازیش به پایان رسیده بود ولی حاضر نشد که جبهه را ترک کند و به خانه و کاشانه اش برگردد؛ لذا تصمیم گرفت به همراه دیگر رزمندگان میدان رزم به مصاف با صدامیان متجاوز ادامه دهد و بدین گونه حسین گونه ای از تبار هابیلیان در راه دفاع از حق و شرف اسلامی در مصاف با یزیدیان زمان، در تاریخ 1362/08/20 جان شیرین خود را در منطقه پنجوین به بهانه ی آزادی میهن اسلامی از یوغ کفار متجاوز، معامله ای گران با خدای خویش نمود و به بهای بهشت برین خون پاک خویش را به پای درختی ریخت که حاصل آن آزادی، استقلال و استقرار حکومت خداوند بر روی زمین است.

بسیاری از شهدا از خویش وصیت نامه هایی را به یادگار نهاده اند که سند افتخار خانواده های معظم آنهاست. جای تردید نماند که هر قطره از خون سرخ و پاک این شهید در حکم گل واژه های خونین وصیت نامه ای وزین است؛ وصیت نامه ای که به ما می گوید: ای مسلمانان جهان! در سرفرازی اسلام و به اهتزاز در آوردن پرچم با عزت اسلام بر فراز کاخ های مستکبرین، وحدت خود را حفظ کنید.

روحش شاد و یادش گرامی باد.^[۱]

1. ↑ سایت شهدای ارتش