شهید محمدرضا محسنی زاده
تاریخ تولد :1341/03/03
تاریخ شهادت : 1367/04/21
محل شهادت : نامشخص
محل آرامگاه :نامشخص
زندگینامه
شهيد محمدرضا محسن زاده، در سال 1341 در خانوادهاي مؤمن و معتقد، در شهرستان مذهبي قم چشم به جهان گشود. تا كلاس دوم نظري تحصيلات خود را در اين شهر ادامه داده و سپس براي خدمت به ميهن اسلامي وارد ارتش شد. پس از تجاوز بي رحمانه رژيم بعثي عراق به خاك ميهنمان رهسپار جبهه جنگ گرديد و چندين سال شجاعانه با مزدوران رژيم بعثي عراق به مبارزه پرداخت. شهيد خود را سرباز امام زمان (عج الله) مي دانست و هميشه آماده ي جانبازي در راه دين اسلام و انقلاب بود و ولايت فقيه را استمرار امامت مي دانست، به شجاعت و دلاوري هاي رزمندگان اسلام افتخار مي كرد و نبرد بي امان دلاور مردان بسيجي، سپاهي و ارتشي را تحسين مي نمود. سرانجام خود نيز پس از پنج سال مبارزه با متجاوزين بعثي عراق كه در آن شجاعت و رشادت بي نظيري از خود نشان داد، در يكي از نبردهاي بي امان عليه دشمن در تاريخ، 1367/04/21 در خاك عراق در محل ابوغريب زخمي شد و به اسارت دشمن در آمد. وي در اثر جراحات وارده توسط دشمن به بدن پاكش، در بيمارستان الاماره عراق به درجه رفيع شهادت نائل شد و بدين ترتيب دين خود را به اسلام و انقلاب اسلامي ادا كرد و غريبانه به سوي معبود ازلي رخت سفر بست.
- زندگینامه بعدی
شهيد محمدرضا محسن زاده، در سال 1341 در شهرستان قم در خانواده اي مؤمن و معتقد به نظام مقدس جمهوري اسلامي به دنيا آمد و تا كلاس دوم نظري، تحصيلات خود را در قم ادامه داد و سپس وارد ارتش، و استخدام گرديد و بالاخره جهت جلوگيري از تجاوز بعثيون وارد جبهه هاي جنگ گرديد و پس از پنج سال جنگيدن در مقابل دشمن بعثي در جبهه هاي حق عليه باطل ر مورخه 1367/04/21 در منطقه ابوغريب عراق به اسارت دشمن بعثي در آمد و در اثر جراحات وارده به دست دشمن بعثي، در بيمارستان الاماره عراق شهيد شد. اين شهيد عزيز قبل از انقلاب به علت عدم اقتضاي سن، سابقه و فعاليت مبارزاتي نداشت ولي بعد از انقلاب وارد ارتش شده و چون خود را سرباز فداكار امام زمان(عج) مي دانست همگام و هم نواي ملت قهرمان، مخالف سرسخت دشمنان اسلام و انقلاب بود. وي پايبند به فرامين و احكام اسلامي، و در به جا آوردن واجبات و دستورات اسلام جدي بود. پشتيبان ولايت فقيه و جمهوري اسلامي بود و به رهبري امام راحل عشق مي ورزيد و فرمايشات حضرت امام را سرلوحه امورات روزمره خود قرار مي داد. مأموريت هاي محوله از ناحيه يگان خدمتي و خواست قلبي و حسن نيت او نسبت به انقلاب و جبهه، از عوامل مؤثر اعزام شدن او به جبهه بود. شهيد محمدرضا محسني زاده، در دوران حضور در جبهه هاي جنگ هيشه از شجاعت و فداكاري رزمندگان اسلام و تلاش بي وقفه و شبانه روزي عزيزان رزمنده صحبت مي كرد و به نبرد بي امان دلاو رمردان بسيجي، سپاهي و ارتشي جهت قطع دست دشمن، عشق و افتخار مي ورزيد. پس از شهادت اين بزرگوار، در محافل و مجالس، دوستان و آشنايان، از رشادت و شجاعت هاي وي توصيف، و از عدم حضورش در جمعشان اظهار تأسف مي كردند، ولي شهادت را برايش مايه افتخار و رسيدن به رستگاري و معبود ابدي مي دانند.[۱]