محمد علی عربیان فرزند : رضا حسین متولد : 1339/10/01 در روستای صوفی آباد تحصیلات : دیپلم تاهل : متاهل یگان: سپاه سرخه-تیپ12-گردان موسی ابن جعفر(ع) مدت حضور : 2ماه و3روز مسئولیت : ار پی جی زن نوع عضویت : بسیج نوع شغل : کارمند اتحادیه تعاون روستایی تاریخ شهادت : 1365/10/21 محل شهادت : شلمچه عملیات : کربلای5 محل دفن : سرخه روستای صوفی آباد
وصیت نامه
حضور پيدا كردن من در اين مكان به جز اداي تكليف شرعي كه به گردنم احساس ميكنم، چيز ديگري نبود. اگر خدا خواست كه فرزندم چشم به جهان گشايد، پسر بود رضا و اگر دختر بود نام زينب را بر او بگذاريد. مادر مهربانم! اكنون خداوند تو را بار ديگر در بوته آزمايش قرار داد. سعي كن اين بار هم چون گذشته صبر و استقامت نموده و پيروز شوي. مادرجان! قدر خودت را بدان و قدر اين توفيقها كه خداوند نصيبت نموده. تو ميداني چقدر دلم ميخواهد به كربلا برسم، اگر موفق نشدم انشاءالله راه كربلا به زودي باز خواهد شد و به اميد خدا تو هم مشرّف شدي نزد اباعبدالله از دشمنان اسلام شكايت كن و درد دلت را بگو. به آقا بگو كه شاهد باشد كه كفار چقدر خون فرزندانتان را به زمين ريختند و شما به خاطر خدا صبر كرديد. برادران عزيزم! هر چند من خود را كوچكتر از آن ميدانم كه به شما نصيحتي بكنم اما اين كلمه را به عنوان تذكر بگويم كه نباشد روزي به خاطر امور دنيايي و مسائل زودگذر اين دنياي فاني پرزرق و برق از اسلام غافل شده و دست از ياري آن برداريد. هيچ مشكل دنيايي ارزش آن را ندارد كه حتي يك لحظه انسان را از اداي تكليف باز دارد. همسرم! انشاءالله خداوند صبر، توفيق و شايستگي بنده خالص بودن او را هميشه به تو عطا فرمايد. در اين دوران زندگي كوتاه و شيريني را كه با هم داشتيم، ممكن است باعث رنجش و آزارتان شده باشم، اميدورام از من در گذري. من از تو راضي هستم، انشاءالله روز قيامت خدا هم از تو راضي باشد. همسر مهربانم! ثمره اين زندگي پر از لطف و رحمت پروردگار يك فرزندي است كه اگر خداوند او را حفظ كند و چشم به جهان گشايد، بعد از من وظيفه شما خطيرتر ميشود. اكنون در آزمايشي بس بزرگ هستي. سعي كن كه پيام رسان خونم باشي. در برابر اين ناملايمات و حوادث ظاهراً ناگوار زندگي، هرگز وحشتي نداشته باش به جزء ترس از خدا. پيامم را به فرزندم برسانيد كه هميشه توكل به خدا داشته باشد و هيچ وقت احساس بيكسي و تنهايي نكند. به او بگوييد در همه حال به خدا پناه ببرد و به خاطر داشته باشد كه پدرش به حكم نايب امام زمان كه حكم خداست، به جبهه رفته و در راه الله جان داده است. اين نه تنها براي او خواري نيست، بلکه توفيقي بزرگ است.[۱]
