« کجا؟ هنوز که بازیمون تموم نشده.». میدانستم بیفایده است. پسر عمو بودیم و همبازی هم. بار اول نبود که این اتفاق میافتاد. گفت:«صدای اذون رو نمیشنوی؟ میرم نماز! ». شهید نور الله اختری.[۱]
