خاطرات
- آرامش
هميشه با همسرش با متانت و سعه صدر برخورد مي کرد و همين باعث مي شد آرامش، هميشه مهمان خانه شان باشد.
شوهرش کم حوصله بود و خيلي زود از کوره در مي رفت اما او نمي گذاشت تند شود. زود سر و ته قضيه را جمع مي کرد و دوباره آرامش را به خانه برمي گرداند.فاطمه با همين رفتارش توانسته بود زندگي را مديريت کند.[۱]
- احترام
احترام زیادی برای شوهرش قائل بود. حتی برای رفتن به مسجد هم از او اجازه می گرفت. اگه کارش طول می کشید و وقت برگشتن شوهرش می شد سریع بلند می شد و می گفت باید بروم و غذای حاجی را آماده کنم. این را که می گفت، دیگر کسی اصرار نمیکرد، می دانستند که از حرفش بر نمی گردد.[۲]