شهید سید حسین حسینی1344/08/28

از دانش‌نامه فرهنگ ایثار , جهاد و شهادت
نسخهٔ تاریخ ‏۲۷ اسفند ۱۳۹۸، ساعت ۱۵:۵۱ توسط Razavipor (بحث | مشارکت‌ها)

(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
پرش به: ناوبری، جستجو

سید حسین حسینی فرزند : محمد متولد : 1344/08/28 در سمنان تحصیلات : زیر دیپلم تاهل : مجرد یگان: سپاه سمنان-تیپ17-گردان مالک اشترگروهان محب مدت حضور : 15 روز مسئولیت : رزمنده نوع عضویت : بسیج نوع شغل : محصل تاریخ شهادت : 1361/09/03 محل شهادت : عین خوش عملیات : محرم محل دفن : سمنان امام زاده یحیی


وصیت نامه

بسم الله الرحمن الرحیم « و لا تقولوا لمن یقتل فی سبیل الله اموات بل احیاء و لکن لا تشعرون » حمد و سپاس خدای را که ما را آفرید و این جهان وسیع و پهناور را در اختیار ما قرار داد تا وظیفه خود را بشناسیم و آن هم مسئولیتی بس بزرگ است که همانا خدای یکتا را عبادت و بندگی کنیم . سپاس خدای را که به ما توفیق داد تا در زمان حیات امام به دنیا بیاییم و سرباز وی شویم ما که در کربلای امام حسین (ع) نبودیم ولی برای ما سبب بسی افتخار و سربلندی است که در جبهه ها اسلام را یاری کنیم و با بازوان پرتوان خویش بتوانیم پرچم افتخارآمیز اسلام را در سرتاسر کره زمین به اهتزاز درآوریم و به دشمنان اسلام بفهمانیم که اسلام دین خداست و در دین خدا ظلم و ستم نیست آنچه است رحمت و امیدواری است . حمد و سپاس خدای را که یادش آرام بخش قلوب است که « الا بذکر الله تطمئن القلوب » به نام خدای [ از] عزوجل که با [...] این نام از دل ها برداشته شده پس [...] محبت که به این نام در سینه ها نگاشته شده و به نام او که همه چیزم از اوست و معشوق و معبودم اوست و به نام او که طاعتش موجب حرکت و به شکرانه اش [...] نعمت. و با سلام به منجی عالم بشریت مهدی موعود (عج) و نایب برحقش امام امت بنیان گذار جمهوری اسلامی ایران این ابرمرد تاریخ که توانست بعد از سال ها خون دل خوردن این ملت در خموشی و خمودی فرو رفته در سرزمین جهل و ظلمت و بی ایمانی را به وادی نور و روشنایی و ایمان هادی شود و این مردم را به سوی کمال مطلق رهنمون سازد و با سلام و درود بر روان پاک شهیدان راه حق و فضیلت، شهیدانی که عاشقانه در راه معشوق خود گام نهاده و تا آخرین نفس جنگیدند و در آن لحظه های آخر عاشقانه جان را به جانان سپردند و به لحظه وصل خود رسیدند و با سلام و درود بیکران به امت شهید پرور حزب الله که در راه اسلام خدمتگزاری می کنند و در راه یاری دین اسلام کوشا هستند و برای یاری قرآن خدمت می کنند بیانات خود را آغاز میکنم. « انا لله و انا الیه راجعون » طبق این آیه شریفه ما امانتی هستیم در نزد [...] خدای که این امانت چند روز در دست ما نخواهد بود و زمان آن هم محدود به عمر ما هرچه داریم زندگی مال و جان همه امانتی در دست ما قرار دارد و همه از آن خداست و باید تحویل او دهیم و چه بهتر زمانی از زمان ما که به نحو احسن می توانیم این امانتها را در راه احیای دین اسلام و برقراری نظام اسلام آن را به خدا تحویل دهیم پس اگر من و همسنگرانم در راه دفاع [ از] دین اسلام و یاری امام و باقی بودن قرآن شهید بشویم این مسئله نباید موجب نگرانی و ناراحتی باشد زیرا شهادت یک اندوخته الهی است که تمامی ائمه شیعه از آن فوز عظیم بهره مندند و شهادت مرگ نیست زندگی است شهادت فنا نیست بلکه باقی ماندن در عالم بقاء است شهادت یک هدف است یک اصالت است ما را از شهادت چه باک شهادت در راه خدا و قرآن ما یه افتخار و سعادت ماست آیا مگر از شهادت بالاتر چیزی هم هست شهادت برای عشاق از عسل هم شیرین تر است این شهادت چیست که قلب ها و دل های عاشقان را آکنده از عشق کرده است این چه نعمتی است که بر دل های عشاق بسته شده است همچنان مانند آتش در دل های عشاق زبانه می کشد شهدا ذخایر عالم بقائند و شهادت هدیه ای است الهی که این شهدا از قطره های کوچک باران گذشته و به دریای معنویت نشستند و آنکه در دریای خون شناور گشتند به ساحل جاودانی و سعادت رسیدند . شهدا گلدسته های جنت جاویدند . ای شهیدی که سراسر وجودت نور ایمان بود خوشا به حالت کسانی که می خواهند به لقاء الله برسند باید زحمت ها را متحمل شوند قطرات خون شهیدان آیه های پیروزی است برای رزمندگان و این آیه ها وعده های پیروزی را برای رزمندگان نوید می دهد و آنها را هرچه امیدوارتر به پیروزی می کند. من اکنون در راه اسلام قدم برمی دارم و برای خدا گام نهاده ام آیا جز جانم سرمایه ای باارزش تر دارم که برای اسلام فدا کنم پس تو ای خداوند بزرگ این هدیه ناقابل را به درگاهت قبول بفرما و مرا شرمنده اعمالم مکن . ما آگاهانه، عاشقانه راهی را انتخاب کردیم که این راه ، راه امام حسین (ع) است امام بزرگوارمان را در خط حسین (ع) و انبیاء و خدا دیدم و عاشق او شده و فرمانش را با جان و دل و با تمامی وجود پذیرا شدم رو سوی جبهه ها کردم و آماده هر گونه [...] از خودگذشتگی کردم. پدر و مادر عزیزم را سلام عرض می کنم امیدوارم از اینکه نتوانستم برایتان کاری انجام دهم مرا ببخشید . پدر و مادر عزیزم هم اکنون که در حال [...] در جبهه ها به سر می برم ولی جدم همیشه مرا یاری می کند و در [...] است. پدر و مادر عزیزم حالا لحظه جدایی من و شماست و لحظه [ و] وداع . پدر و مادرم نتوانستم برای آخرین بار چهره های شما را زیارت کنم [...] پدرم و مادرم حتماً در انتظار دامادی من بودید ولی من احتیاج به دامادی شما نداشته ام من از قبل با خدایم این وعده را گذاشته بودم که داماد او خواهم بود ای سروران گرامی اگر من شهید شدم من را در جوار بقیه شهدا دفن نمایید و بر قبر من ننویسید جوان نا کام چرا چون من به کام خود رسیدم آیا مگر کامی هم از شهید شدن بالاتر هست امیدوارم که ادامه دهنده راهم باشید و همیشه امام عزیز را دعا و مرا نیز حلال کنید من برای پاسداری از اسلام و انقلاب به جبهه رفتم پس چرا ناراحت و نگران هستید مادرم بعد از شهادتم گریه نکن چرا چون مایه افتخار شماست که فرزندی [ در] راه جامعه اسلامی تقدیم نموده اید ای بزرگوارانم دنباله رو راه من باشید که همانا من در راه امام گام نهادم [ که این گام ] برای امام راه خداست [ سپس] این راه سعادت واقعی است که در آن نهفته است برادران عزیزم : امیدوارم که بعد از من همچنان مردانه در جبهه ها تا آخرین لحظه ای که در توان دارید حضور داشته باشید و نگذارید اسلحه من به زمین بیفتد نگذارید اسلحه من سرد بشود که با گرم نگه داشتن همین اسلحه ها و جبهه ها اسلام هم گرم نگه داشته می شود و همچنان از راه همین اسلحه ها و جبهه ها و سنگرهاست که زمینه صدور انقلاب مهیا می شود و صدور انقلاب به جبهه ها[ی] بستگی دارد شما باید اسلام را یاری کنید و با مجاهدت ها و سلحشوری ها اسلام را زنده نگه دارید و از خداوند استعانت بجویید تا توفیق آن را به شما بدهد که خدمتگزار اسلام باشید. خواهرانم در حفظ حجاب کوشا باشید که تنها سلاح زن حجاب است و شما به تربیت فرزندانتان کوشا باشید آنها را اسلامی پرورش دهید تا همواره طرفدار اسلام باشند وهمیشه پشتیبان اسلام باشند و همیشه [ و] در حفظ قرآن و اسلام کوشا باشند و در پرورش نسل هایی دقت نمایید که خوی اسلام در ذات آنها نهفته است. قومان و خویشانم : از خدا استعانت بجویید من شما را به اسلام دعوت می کنم و سعادت شما را تنها در خط امام بودن پیش بینی می کنم که شما در راه امام باشید و یاور او باشید. دوستانم و علاقه مندانم راه مرا ادامه دهید که همانا حق است حالا درک نکنید، وقت مرگ در بستر درک خواهید کرد که خط امام حق است و راه حقیقت اسلام و اسلامی شدن است و جبهه ها را پر کنید و سنگرها را خالی نگذارید و در مورد اموالم بگویم صاحب اختیار پدرم است و هرچه [ دست او ] داد همان است اگر توانستید خرجی در ماه رمضان بدهید بهتر است و در مورد طاعاتم من 30 روز روزه و به قدر یک سال نماز بدهکارم . که تا جایی که توان دارم در اینجا بجا می آورم و باقی آن به عهده امت و دوستانم و همسنگرانم است و من از همه مردمی که از من بدی و خطایی دیدند باید حلالیت بطلبم. دیگر عرضی ندارم جز سلامتی تمامی مسلمانان از درگاه خداوند عزوجل برای همیشه خداحافظ، خداحافظ، خداحافظ، خداحافظ. مورخه 863/ 12/ الحقیر سیدحسین حسینی ملتمس دعا در مسلخ عشق جز نکو را نکشند / روبه ذصفتان زشت خوی را نکشند گر عاشق صادقی ز مردن مهراس / مردار بود هر آنکه او را نکشند ای دوست تا هستم ندا[نی] کیستم وقتی سراغم آیی که نیستم « و من الله توفیق »[۱]

نگارخانه تصاویر

پانویس

  1. سایت شهدای سمنان