ویرایش‌ها

در چهاردهم خرداد سال 1344 در خانواده ای مذهبی و متدین ساکن روستای خوجین از توابع شهرستان [[خلخال ]] چشم به جهان گشود.

تا اینکه زمان رفتن به [[سربازی ]] فرا رسید، اما پیش از اعزام به جبهه تلخ ترین خاطره ی وی در زندگیش اتفاق افتاد. او مادر را از دست داد و غم از دست دادن مادر مهربان و زحمتکش اش زحمتکشش قلب و روحش را جریحه دار نمود.اسحاق در تاریخ 15/06/1363 از طرف [[ارتش جمهوری اسلامی ایران ]] بعنوان [[سرباز وظیفه ]] جهت انجام خدمت [[سربازی ]] به جبهه اعزام شد. وی خود در خاطراتش چنین می نویسد: که در تاریخ 15/06/1363 به همراه دوستانم به پاسگاه [[ژاندارمری ]] خلخال معرفی شدیم و در تاریخ 17/06/1363 در [[لشگر 21 حمزه ]] به گذراندن دوره ی آموزشی در [[پادگان لویزان ]] تهران مشغول شدیم و پس از اتمام سه ماه دوره ی آموزش، 9 روز برای مرخصی به شهرستان رفتیم و در مورخه 17/09/1363 به منطقه ی جنوب کشور اعزام شدیم و در منطقه ی جنگی از دوستانم جدا شدم و در واحد 141 به همراه همسنگرانم در خط مقدم [[شلمچه ]] به نگهبانی از خاک کشور مشغول شدیم. پس از سه ماه استقامت و پایداری در برابر نیروهای بعثی در منطقه ی [[دارخوئین ]] مستقر شدیم.صدای [[خمپاره ]] های عراقیها سنگرهایمان را به لرزه در می آورد، ولی ما هیچ گونه خوف و هراسی در مقابله با آنها نداشتیم.

در مورخه 25/11/1363 چند روز مشغول کندن سنگر بودیم و بعد از ده روز [[حمله بدر ]] آغاز شد و در آن حمله ی شکوهمند توانستیم پیروز شویم. سپس برای استراحت به جوفو رفتیم. چون آن منطقه نزدیک [[جزیره ی مجنون ]] بود، همیشه کاملاً آماده بودیم. تیپ ما به عنوان پشتیبان در حمله ی بدر شرکت نموده بود در تاریخ 21/12/1363 عملیات غرور آفرین بدر با موفقیت به اتمام رسید و ما در پنجم فروردین سال 1364 برای مرخصی سال نو به شهرستان برگشتیم. فعلاً مشغول خدمت [[سربازی ]] هستم. امروز 07/03/1364 [[ماه رمضان ]] است و مرخصی نزدیک."

سرانجام پس از چندین ماه حضور در جبهه های نبرد در [[21/04/1364 ]] اسحاق نیز به درجه ی رفیع شهادت نائل آمد و در [[منطقه ی شرهانی ]] در اثر اصابت [[ترکش ]] به گردنش به دیدار حق شتافت.

به طور خلاصه گذشته های یك شخص و خاطرات [[سرباز ]] بدین شرح می باشد اینجانب از بچگی تا سن هفت سالگی به طور بچه گانه ای گذراندم و در سن هفت سالگی ثبت نام به مدرسه میر عماد خوجین كردم و مشغول تحصیل شدم و به طور مرتب و به ترتیب از پایین به بالا شروع به تحصیل نمودم از كلاس اول ابتدایی تا پنجم ابتدایی با دبیران مختلف در مدرسه میر عماد خوجین ادامه دادیم و بعد از گرفتن مدرك قبولی پنجم در مدرسه نسایی خوجین ثبت نام كردم و به ترتیب از اول راهنمایی تا سوم راهنمایی در مدرسه نسایی خوجین با دبیران خوب و بد و دبیران مختلف به اتمام رسانیدم و به خاطر اینكه در كلاس سوم راهنمایی نتوانستم موفق باشم یك سال در [[خلخال ]] در مدرسه دكتر چمران در كلاس شبانه سوم راهنمایی ادامه تحصیل دادم و موقع امتحانات ثلث آخر شروع شد و الحمدلله كه در همه درس ها نمره خوب آوردم متاسفانه در كتاب تاریخ و جغرافی نمره 5/8 آوردم و با قول دادن مدیر كه با من روی یك مساله درگیر شدم و قرار بود كه تعلیمات دینی از ماده استفاده كنم مدیر قبول نكرد و خلاصه بگذریم اگر ادامه دهیم حرف زیاد می شود. خلاصه تا آخر موفق شدم و به ترتیب از نظری تا آخر ادامه دارد تا پیروزی و در سال 15/06/1363 اعزام سربازان امام زمان بود و ما را آوردند به پاسگاه [[ژاندارمری ]] خلخال جمع كردند و با تمام دوستان با هم بودیم و در مورخه 17/06/1363 اعزام شدیم به پادگان لویزان- تهران و این [[پادگان لویزان ]] [[لشكر 21 حمزه ]] به خدمت مقدس [[سربازی ]] مشغول شدیم و سه ماه آموزش مقدس را در [[تهران ]] پادگان لویزان با درجه داران مختلف آموزش سربازی را به اتمام رساندیم و بعد از آموزش 9 روز به مرخصی به شهرستان رفتیم و بعد از مرخصی آمدیم به پادگان و دوباره ما را در مورخه 17/09/1363 اعزام به منطقه جنوب كشور نمودند و اول ما را آوردند به این منطقه جنگی در این منطقه همه رفیقان را از همدیگر جدا و تقسیم به واحدهای دیگر كردند و شب اول بود كه رسیدیم و ما را آوردند به یك لشگری كه برادران و رزمندگان اسلام درست كرده بودند یك شب در آنجا خوابیدیم و بعد صبح ما را جمع كردند و من افتادم به گروهان یكم گردان 141 از تمام رفقایم جدا شدم و به آن واحدی كه افتاده بودم آن واحد در [[خط مقدم ]] [[شلمچه ]] بودند و روز اول كه منطقه ندیده بودیم وارد خط شدیم و در آنجا با همسنگران مشغول خدمت و نگهداری از خاك كشور بودیم و شب ها 3 ساعت نگهبانی می دادم و روزها یك در میان 5/2 ساعت نگهبانی داشتیم و هر لحظه و همیشه [[خمپاره ]] ها تیر اندازی می كردند خمپاره عراق می زد [[خمپاره 120-60-106 ]] و غیره و تیر مستقیم می زدند الحمدلله كه سالم و تندرست برگشتیم و ما در حدود سه ماه در خط شلمچه استقامت و مبارزه با كفر عراق مقابله كردیم و بعد از سه ماه آمدیم به استراحت در [[منطقه خوین ]] مستقر شدبم موقعی كه با [[خمپاره 106 ]] می زد سنگرها به لرزه در می آمد رفت هوا و خاموش شد و كتری پر از آب داغ به كف سنگر پاشید و هیچ گونه خوف و ترسی نداشتیم رژیم عراق در مقابل با انقلاب اسلامی خیلی ضعیف بود فاصله ما تا خاك عراق نزدیك 2 كیلومتر بود صداهای عراقی ها را به راحتی می شنیدیم صدای گربه و خر و حیوانات دیگر و در مورخه 19/09/1363 وارد خط شلمچه شدیم و در مورخه 25/11/1363 آمدیم به منطقه [[دار خوین ]] مستقر شدیم چند روزی مشغول سنگر كَنی بودیم سنگرها را درست كردیم و در حدود 10 روز ماندیم بعد از 10 روز حمله به پیش آمد آن هم حمله شكوهمند و پیروزی بدر بود و در مورخه 10/12/1363 جا به جا شدیم و به [[منطقه جوفو ]] برای حمله بدر آماده بودیم به منطقه دارخوین برای استراحت آمده بودیم وقتی كه رفتیم به جوفر در آنجا مستقر شدیم چون آن منطقه به [[جزیره مجنون ]] نزدیك بود. در آن منطقه همه آماده بودیم برای حمله برویم هر لحظه فرماندهان بازدید می كردند هر لحظه با [[اسلحه ]] و تجهیزات كامل و كوله پشتی و تمام وسایل نظامی آماده بودیم و در مورخه 21/12/1363 حمله بدر شروع شد تیپ ما به عنوان پشتیبان بود و این حمله در حدود چند روزی كه طول كشید هواپیماهای دشمن هر روز می آمدند در آن منطقه ای كه تجمع نیرو داشتیم بمب باران بمباران می كردند و تلفاتی هم می دادیم و ما حفره روباه كنده بودیم موقعی كه هواپیمای دشمن وارد منطقه می شود منطقه می شد داخل [[حفره روباه ]] می رفتیم تا از دید دشمن محفوظ بمانیم هر روز دو سه تا حتی 6 تا می آمدند و خلاصه حمله بدر آرامش پیدا كرد. مقداری آرام شد ما را در مورخه 25/12/1363 آوردند و دوباره به منطقه دار خوین همان محل استراحت اولی در عرض 35 روز مرخصی لغو بود بعد از این سال نو آغاز شد در مورخه 05/01/1364 مرخصی ها آزاد شد تمام اندك اندك رفتیم به مرخصی و بعد از اینكه از مرخصی آمدیم دوباره مرخصی ها لغو شد و آماده باش بودیم فعالاً فعلاً الحمدلله كه هیچ خبری نیست و هنوز مشغول خدمت سربازی هستم. امروز [[ماه رمضان ]] 07/03/1364 است مرخصی نزدیك است. نزدیك حمله در [[رود كارون ]] برای قایق رانی رفته بودیم.

[[شهید میراسحاق شریفی]]