ویرایشها
دفعه دوم که فرزندم غلام علی می خواست به جبهه برود از ایشان سؤال کردیم ایا زمانی که در جبهه بودید از فرزند و خانواده هم یاد می کردید یا نه ؟ ایشان در جواب گفتند :وقتی وارد جبهه می شویم چنان شیفته جنگ و فضای معنوی آن می شویم و حال و هوا در حالات روحی انسان تاثیر می گذارد که از هیچ چیز یادمان نمی آید.
درعملیات کربلای پنج غلامعلی را دیدم در حالی که دوان دوان جعبه نارنجک را به طرف خاک ریز می برد با اصابت گلوله خمپاره شصت در جلوی پایش بر اثر ترکش ابتدا مجروح می شود و این مجروحیت منجر به شهادت ایشان می گردد.
حاجی اسدالله خاکی که ایشان هم بعدا شهید شد تعریف می کرد که غلام علی در آخرین لحظات جان دادن می گفت: دست خود را به نام ابوالفضل اهدا کردم پای خودم را فدای امام حسین نمودم و این آخرین وصایای غلام علی بود .<ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=6358 سایت یاران رضا]</ref>
==پانویس==
