اولین پلی که روی [[بهمنشیر]] احداث شد پلی موسوم به [[پلی چوبی بهمنشیر]] یا [[جسر بهمنشیر]] بود. این پل که روی آن با تخته پوشانده شده بود، در سال 1290 ش توسط شرکت نفت برای رفت و آمد به [[اهواز]] و [[آبادان]] رو به روی در شمالی پالایشگاه ساخته شد و پلی بسیار کم عرض بود که عبور و مرور وسائل نقلیه از آن یک طرفه بود. از آنجایی که این پل در محل ایستگاه 7 اتوبوسرانی آبادان بر روی بهمنشیر ساخته شد، به [[پل ایستگاه هفت]] معروف شد. پس از جنگ، پل جدید ایستگاه 7 به نام [[پل پیروزی یا ثامن الائمه(ع)]] جایگزین پل قبلی شد.
در 23/7/1359 مدافعان برای ممانعت از ورود دشمن به شهر بر روی پلها مینگذاری کردند و به ناچار مواضع توپخانه ارتش را که در ایستگاه 7 مستقر بود به کیلومتر 20 جاده ماهشهر منتقل نمودند. همین امر سبب شد تا جبهه خرمشهر از آتش پشتیبانی این توپخانه محروم شود. ارتش عراق در عبور از رودخانه بهمنشیر از این دو پل استفاده نکرد و کوی ذوالفقاری را برای عبور از بهمنشیر برگزید، چرا که عراق اولاً از ورود به شهر آبادان و بروز جنگ شهری ـ با توجه به تجارب ورود به خرمشهر ـ پرهیز داشت و ثانیاً در کوی ذوالفقاری فاصله میان رودخانههای اروند و بهمنشیر کمتر بود و از طرفی از لحاظ نظامی تصرف جاده خسروآباد (آخرین راه ارتباطی با ساحل جنوبی کشور) و دسترسی به ساحل اروندرود از طریق [[کوی ذوالفقاری]] با سهولت بیشتری امکانپذیر بود.