ویرایش‌ها

احمدی، عظیم: دهم اسفند ۱۳۴۸، در شهر [[قزوین ]] به دنیا آمد. پدرش ابوالفضل، کارگری می‌کرد و مادرش ام‌البنین نام داشت. دانش‌آموز اول متوسطه در رشته تجربی بود. از سوی [[بسیج ]] در [[جبهه ]] حضور یافت. بیست و پنجم بهمن ۱۳۶۴، در [[فاو ]] [[عراق ]] بر اثر اصابت [[ترکش ]] به شهادت رسید. مزار او در گلزار شهدای زادگاهش واقع است.

[[شهید، عظیم احمدی]]: من، وصیت خود را در حالی شروع می کنم که نمی دانم کدام یک از هموطنانم با [[گلوله ]] های خصم در خون خفته و کدام پدر و مادری بی فرزند و کدام کودکی بی پدر و یا کدام انسانی به سعادت رسیده است. آری! به راستی که شهادت، کمال انسانیت و یک سعادت است و من، خدا را شکر می کنم که در [[ایران ]] حکومتی به وجود آمد که راه رسیدن به سعادت را به ما نشان داد. حکومتی که باعث شد انسان های زیادی از هلاکت نجات یافته و به سعادت برسند. حکومتی که لرزه بر اندام دشمنان [[اسلام ]] انداخته است. هر کس به مبارزه با این حکومت برخیزد، باطل است و با خدا به مبارزه برخاسته است؛ چون این حکومت، حکومتی خداییست و از این جا می فهمیم که به جای این که یک نوجوان ساعت ۱۲ شب در خانه و در رختخواب باشد، خدا این دل و جرأت را به او داده است تا در این ساعت شب، مواظب این باشد که دشمن به آب و خاکش و دینش تجاوز نکند. ای دشمنان اسلام! بدانید -که می دانم و می دانید- من و امثال من با زور به این جبهه ها نیامده ایم. من و امثال من با علاقه ی خود به جنگ با شما آمده ایم. من، راه خود را پیدا کرده ام. سعادت خود را در ادامه دادن این راه میدانم و برای این آمده ام که لااقل در راه خدا بمیرم؛ اگر خدا قبول کند -که امیدوارم قبول کند- خوشحالم از این که فرصتی پیش آمد تا در راه خدا جهاد کنم. امیدوارم، خدا گناهانم را ببخشد و از خدا می خواهم مرا هم به عنوان خاک پای شهدا بپذیرد، که من به خاطر این به اینجا آمده ام؛ نه به این عنوان که به بهشت بروم و یا این که از جهنم می ترسم؛ بلکه می خواهم در آن دنیا از خدا شرمنده نباشم و امامان و پیامبر(ص) به عنوان یکی از پیروانش به من یک نگاه محبت آمیز بکنند. امیدوارم که به این مقام برسم و از خدا می خواهم که مرا به این مقام برساند. ای مردم! این حکومت را تا موقعی که [[امام زمان(عج) ]] ظهور کند، یاری کنید، که اگر یاری نکنید، خدا را یاری نکرده اید و اگر شما با خدا باشید، مطمئن باشید که خدا نیز با شماست. ...و ای پدر، مادر و برادرانم! اگر به [[کربلا ]] رفتید -که انشاء الله خواهید رفت- از طرف من زیارت کنید و از [[امام حسین(ع) ]] بخواهید که مرا به عنوان عاشق خودش بپذیرد و در آن دنیا شفاعتم کند. ...و ای دوستان! از شما می خواهم که برای آمرزش من دعا کنید و همین طور می خواهم مواظب خودتان باشید که به دام دشمنان نیفتید و با پُر کردن جای من، چشم دشمنان را کور کنید. فامیل های عزیز! مرا ببخشید، حلالم کنید و این حکومت و رهبر را یاری کنید و از خدا بخواهید که گناهانم را ببخشد.۱ (۱۰۲۳۰۳۱) و السلام ـ [[عظیم احمدی ]] ساعت ۴۵/۱ بعد از ظهر <ref>پایگاه اطلاع رسانی سرداران و 3000 شهید استان قزوین</ref>۲۷/۰۸/۱۳۶۶==پانویس==منبع <references />== رده‌ها =={{ترتیب‌پیش‌فرض: پایگاه اطلاع رسانی سرداران و 3000 شهید عظیم_احمدی}}[[رده: شهدا]][[رده: شهدای دفاع مقدس]][[رده: شهدای ایران]][[رده: شهدای استان قزوین]][[رده: شهدای شهرستان قزوین]]