ویرایش‌ها

تاریخ شهادت : 1364/12/26

شهید محمود امانی، فرزند احمد، در سال 1316 در شهرستان قزوین دیده به جهان گشود، پس از طی دوران كودكی، به دبستان پای نهاد و با كسب نمرات عالی، دوران دبستان و راهنمائی و دبیرستان را پشت سر گذاشت، و بعد از کسب مدرک دیپلم در تاریخ، 1338/07/01 از طریق شرکت در کنکور ورودی دانشکده افسری، به استخدام ارتش در آمد.

پس از طی دوره سه ساله دانشکده، در تاریخ، 1341/07/01 در رسته پیاده به درجه ستواندومی نائل آمد، سپس در مرکز آموزش پیاده شیراز به لشکر 1 مرکز اختصاص یافته و مشغول انجام وظیفه شد. بعد از پیروزی انقلاب اسلامی ایران، جهت دفاع از مرز و بوم کشور، به كردستان اعزام شد و مشغول مبارزه بر علیه احزاب مخالف انقلاب گرديد، پس از آن به جبهه دزفول اعزام شد و در كنار دیگر سربازان با مهاجمین دون به ستیز پرداخت.

بعد از مدتی به علت مبتلا شدن به بیماری كلیوی، جهت مداوا به تهران اعزام شد و بعد از عمل جراحی و بهبودي نسبی مجدداً به جبهه رفت، آخرین بار كه به مرخصی آمد اخلاقش عوض شده بود گویا از سرنوشت خودش خبر داشت، چهره‌اش بشاش‌تر و سفیدتر بود.

شهید قبل از رفتن به جبهه برای آخرین بار به خانواده خود گفت: من به جزیره مجنون می‌‌روم و فكر نمی‌كنم بتوانم سالم برگردم، اما اگر آمدم می‌‌خواهم در تیپ خدمت كنم كه كارش سبك تر است چون از لحاظ فكری و جسمی خسته شده ام. پس از اعزام به جبهه در تاریخ، 1364/12/24 بر اثر اصابت ترکش خمپاره دشمن بعثی، به مقام شهادت نائل آمد، البته خداوند هم نخواست كه بی‌مزد و بهره، از جبهه‌ها برود و به خدمت در پشت جبهه بپردازد و پاداش آن همه رنج و مشكلات را كه در طول زندگی كشیده بود به او داد و همانا پاداشش، شهادت در راه معبود بود.

منبع: سایت شهدای ارتش