ویرایش‌ها

شهید شکرالله نوروزی

۴ بایت اضافه‌شده، ‏۱۳ آبان ۱۳۹۸، ساعت ۲۰:۰۰
/* وصیت نامه */
نوروزی، شکرالله: دوم فروردین [[۱۳۴۳]]، در روستای یزدرود از توابع شهر [[قزوین]] به دنیا آمد. پدرش وجیه‌الله، راننده پایه یک بود و مادرش مه‌لقا نام داشت. تا پایان دوره ابتدایی درس خواند. به عنوان [[پاسدار]] وظیفه در جبهه حضور یافت. بیست و هفتم مهر [[۱۳۶۲]]، در [[سردشت]] هنگام درگیری با گروه‌های [[ضدانقلاب]] بر اثر اصابت [[گلوله]] به شهادت رسید. مزار او در گلزار شهدای شهر زادگاهش قرار دارد. برادرش بختیار نیز به شهادت رسیده است.
==وصیت نامه==
[[شهید شکرالله نوروزی]]: اکنون که به صفوف لشکریان اسلام پیوستم و پیرو هم چون امامی هستم، مرا از شهادت باکی نیست؛ زیرا شهادت یک نعمت الهی و دَری از دَرهای بهشت است. شهادت و در راه خدا کُشته شدن، فانی شدن نیست؛ بلکه اولِ زندگی است. خداوند شهادت را چنین توصیف می نماید: «آنان که در راه خدا کُشته شده اند، مُرده مَپندارید؛ بلکه آنان زندگانند و نزد خدا روزی دارند». عزیزان! مهم ترین وصیت من و تمام شهدای ایران این است که از امام پشتیبانی کنید و او را تنها نگذارید؛ زیرا همه ی شما حکایت اهل کوفه را شنیدید که با [[امام حسین(ع) ]] چه کردند و از من هم بهتر می دانید. چندین هزار نامه برای امام نوشتند و امام را دعوت به کوفه کردند؛ ولی افسوس ندای «[[هل من ناصرٍ ینصرنی]]؟» حسین(ع) را پاسخ نگفتند و در صحرای کربلا او را تنها گذاشتند و قلب پیامبر خدا را خون کردند. بله، برادران! بیایید پیرو [[ولایت فقیه]] باشیم، که اطاعت کورکورانه نیست؛ بلکه اطاعت عالمانه است. امام را تنها نگذارید که از اهل کوفیان می شوید. ...و اما پدر و مادر! می دانم داغ فرزند بسیار دشوار است؛ ولی اَجر بسیاری هم پیش خدا دارد. شما فرزندتان را در راه حق دادید و باید خوشحال باشید؛ این یک سعادت است و نصیب هر پدر و مادری نمی شود. فرزند امانتی است که خداوند به والدین می دهد و خوشا به حال والدینی که امانت خدا را به نحو احسن بزرگ می کنند و تحویل جامعه می دهند. پدر و مادر عزیزم! از شما تقاضا دارم این را به خاطر داشته باشید که فرزندتان را برای رضای خدا دادید و -خدای نکرده- از شهید شدن من سوءاستفاده نکنید! خداوند به شما و تمام خانواده های شهدا صبر و طاقت عطا فرماید. برادرانم! تنها وصیت من برای شما این است که این لحظه ها، ساعت ها و دقیقه ها که می گذرد، از عُمْر شماست. بیایید به آخرت فکر کنید، که روز معاد حقیقت دارد و همه ی ما در دادگاه عدل الهی حاضر خواهیم شد. خودتان را ارزان نفروشید؛ خودتان را به دنیا و هوا و هوس نفروشید؛ زیرا انسان ارزش زیادی دارد و ارزش انسان، بهشت رضوان است. با خدا معامله کنید و کارهای تان برای رضای خدا باشد. ...و اما خواهرم! دوست دارم بعد از شهادتم غمگین و عزادار نباشی؛ زیرا دشمن شاد می شود. رفتار، گفتار، کردار، صبر و استقامتت هم چون زینب(س) باشد که روز عاشورا داغ ۷۲ تن را دید؛ ولی با صبر و استقامتش، دشمن را شکست داد. از تو می خواهم زینب گونه برابر دشمن بایستی و با فریادت در [[راهپیمایی ها]] و نماز جمعه ها، کمر دشمن را بشکنی و با زبان و هر طریق ممکن، حافظ خون شهدا باشی. بارخدایا! تو می دانی که ما فقط برای تو می جنگیم و از تو یاری می جوییم و فقط برای برقراری دین تو قیام کردیم. (۱۷۹۷۸۶۳) شکرالله نوروزی دوشنبه ۱۴ شوال ۱۴۰۳ قمری
منبع:سایت خط سرخ
http://khatesorkh.ir/index.php?martyr_id=1031
۶۹۱
ویرایش