شهید «سید عبدالحسین آجودانی» اول تیرماه سال ۱۳۴۷ در روستای «چهار طاق» شاهرود چشم به جهان گشود. وی با آغاز جنگ تحمیلی عازم جبهه حق علیه باطل شد و سرانجام در ۲۹ آبان ۶۶ به درجه رفیع شهادت نائل آمد.
متن ==وصیتنامه ==شهید «سید عبدالحسین آجودانی»:
بسم الله الرحمن الرحیم
با سلام و درود به یگانه منجی عالم بشریت و با سلام و درود به رهبر کبیر انقلاب و با سلام و درود به تمامی رزمندگان در جبهههای نبرد حق علیه باطل.
هدف من از آمدن به [[جبهه ]] در درجه اول یاری دین مبین اسلام، [[اسلام]]، حفظ سنت پیامبر و امامان معصوم است، پیامبر فرمودهاند: «بهترین عمل مؤمن، [[جهاد ]] در راه خدا است». البته من کمتر از آنم که بتوانم یک مؤمن باشم و خصوصیات مؤمن را داشته باشم.
اگر خدا هم جهاد ما را مورد قبول درگاهش قرار دهد. در درجه دوم به خاطر دفاع از از ناموسم، شرف و عزت کشورم [به جبهه میروم]. چرا؟ چون اگر من بگویم «چرا من به جبهه بروم» و دیگری هم همین را بگوید، میبایست اسلامی را که از خون هزاران شهید به دست آمده است [را] مفت و مجانی فنا کنیم و دشمن غارتگر تمامی خاک میهن عزیر ما را زیر چکمههای دژخیمانه خود گذارد.
از پدر و مادرم میخواهم همانطور که خبر مرگ حاج آقا مصطفی را به امام دادند فرمود: «همه از خداییم باید به پیش او برویم» آنها هم همانگونه باشند.
دو سه کلمهای هم به جوانان عزیز و بزرگوار روستایمان: هیچ وقت از صحنه [[جنگ ]] بیرون نروید. برادران و بزرگواران، مرگ در همه جا است. اگر در خانهات بنشینی به سراغت خواهد آمد. در سر کار و همه جا، انسان همانطور که یک روزی به دنیا میآید باید یک روزی از دنیا برود. حالا چه بهتر مرگ در راه خدا باشد. «آن روز که به دنیا آمدی گریانی جمعی به تو خندان، ای دوست، کاری بکن که در وقت رفتن جمعی به تو گریان و تو باشی خندان».
«والسلام»
دفاع پرس
== ردهها ==
{{ترتیبپیشفرض:شهید عبدالحسین اجودانی}}