ناصر روزی خاطره ای این گونه برایم نقل کرد: روزی برای گشت وشناسایی به منطقه ای که در دست عراقی ها بود رفتیم در حین انجام وظیفه بودیم که عراقی ها متوجه حضور ما شدند بلافاصله از آن محل دور شده و درمکانی مخفی شدیم نیروهای عراقی درتعقیب ما می آمدند بخاطر این که ازدید آنها مخفی شویم لباسهایمان را درآوردیم و از خاک های رملی روی بدنمان ریختیم به نحوی که فقط سرما زیر خاک نرفته بود همزمان با رسیدن عراقی ها به نزدیک ماتعدادی کبوتر آمده بودند ودراطراف ما نشسته بودند نیروهای عراقی با اینکه از کنار ما عبور کردند اما متوجه حضور ما نشدند .
2-ما همسایه ای داشتیم به نام آقا مصطفی او یک ضد انقلاب بود . وقتی آقای سازگار به سپاه رفت آقا مصطفی خیلی ایشان را اذیت می کرد . چند بار هم قصد داشت با آقای سازگار در گیر شود . بعد از مدتی آقا مصطفی به خاطر حضور در گروهک های منافقین دستگیر و به 10 سال زندان محکوم شد . آقای سازگار مدتی مسئول بازرسی زندانها بود . یک روز وقتی به بازرسی زندانها می رود به طور اتفاقی آقا مصطفی را می بیند. وقتی به خانه آمد به من گفت : در زندان آقا مصطفی راد یدم به درب منزل آنها برو از طرف او به مادرش سلام برسان همچنین به او بگو در زندان هوا سرد است گناه دارد اگر امکانش هست مقداری لباس گرم بدهد تا برای او ببرم . من گفتم : او شما را خیلی اذیت می کرد چرا می خواهید به او کمک کنید . ایشان گفت : او مثل ما یک مسلمان است درست است او مرا خیلی اذیت کرده اما من می خواهم جواب بدی را با خوبی کرد ن بدهم .
4-یک روز صبح سر سفرة صبحانه نشسته بودیم که آقای سازگار گفت: دیشب خوابی دیدم . گفتم: چه خوابی دیدی ؟ گفت : خواب دیدم به بهشت رضا رفته ام برای زیارت مزار شهداء ، آنجا برادرم راد یدم که ا ز دور به سمت من می آید و می خندد . کمی جلوتر که رسید با هم سلام و احوالپرسی کردیم ا زاو پرسیدم مگر تو شهید نشدی ؟ گفت : مگر نشنیده ای که شهدا همیشه زنده اند . گفتم : حالا اینجا چه کار می کنی ؟ گفت : من تنها هستم آمده ام یک نفر را برای تنهائی خودم ببرم. گفتم : که من با شما می آیم . موقعی که ناصر می خواست به جبهه برود گفت : این دفعه دیگر بر نمی گردم . ایشان رفت و بعد از مدتی خبر شهادتش را برای ما آوردند .منبع: سایت یاران رضا <ref>[[ http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=11149|سایت یاران رضا]]</ref>==پانویس==<references />