ویرایش‌ها

آزاد کرد؛ اما به عبارتی دوران حصر آغاز شد. ابتدا امام به خانه ای مربوط به ساواک در "داوریه" منتقل شدند و سپس به خانه ی یکی از تجار نقل مکان کردند که در آنجا هم تحت نظر بودند و در نهایت در فروردین 1343 به طور قطعی آزاد شدند. امام پس از آزادی همچنان به مبارزه علیه رژیم ادامه می دادند تا اینکه در مهرماه همان سال مسأله ی تصویب کاپیتالاسیون برای اتباع آمریکایی مطرح شد و یک بار دیگر نهضت شعله ور گشت. آمریکا از اوایل ن خست وزیری اسدالله علم ادامه ی حضور نظامیان خود را در ایران شروط بر معافیت از شمول قوانین قضایی ایران کرده بود که درواقع احیای کاپیتالاسیون بود. دولت حسنعلی منصور که جای دولت علم گرفته بود لایحه ی آن را به مجلس ارایه داد و با وجود مخالفت چند تن از نمایندگان مجلس مورد تایید قرار گرفت. امام به احیای کاپیتالاسیون به شدت اعتراض نمودند و نطق شدیدالحنی علیه آن ایراد کرد. امام در روز میلاد حضرت فاطمه ی زهرا(س) سخنان خود را با " انا لله و انا الیه راجعون" و این جمله ها شروع کردند که : من تأثرات قلبی خود را نمی توانم اظهار کنم قلب من در فشار است؛ از روزی که مسایل اخیر ایران را شنیدم خوابم کم شده است ناراحت هستم، قلبم در فشار است. من با تأثرات قلبی روزشماری می کنم تا چه وقت مرگ پیش بیاید؛ ایران دییگر عید ندارد عید ایران را عزا کردند؛ عزا کردند و چراغانی کردند، عزا کردند و دسته جمعی رقصیدند؛ ما را فروختند؛ استقلال ما را فروحتند باز هم چراغانی کردند... باید برای آشپز آمریکایی، مکانیک آمریکایی، اداری آمریکایی، اداری فنی، کارمندان فنی آمریکایی و خانواده هایشان مصونیت باشد؛ لکن علمای اسلام؛ وعاظ اسلام و خدمتگزاران اسلام در تبعید و زندان باشند... سخنان امام رژیم را به وحشت انداخت و زنگ خطر را برای انان به صدا درامورد. برای مقابله با آن در شب 13 آبان ماموران رژیم به منزل امام حمله و ایشان را دستگیر و به ترکیه تبعید کردند. تبعید امام و به دنبال آن محاکمه و محکومیت سران نهضت آزادی و چند تن از روحانیون طرفدار امام سرآغاز استبداد رژیم بود و فرصتی مساعد برای رژیم فراهم اورد تا به اجرای برنامه های خود بپردازد؛ غافل از اینکه نهضت در حال توسعه و قدرت گیری بود و وقایعی که پس از ان اتفاق افتاد صحت این مدعا را اثبات کرد.<ref>نرم افزار زن و دفاع مقدس | بسیج جامعه زنان</ref>