ویرایش‌ها

==خاطرات==

*شبی که خبر شهادت حسین را برای ما آوردند همة فامیلها آمده بودند تا فردا تشییع جنازه را انجام دهیم. چون خانة ما کوچک بود من شب همة مهمانها را خانة حاج آقای هانی بردم. نیمه های شب بود متوجه شدم زمزمه ای به گوش می رسد. هر چه با خودم فکر کردم این کیست که این چنین زمزمه و زاری می کند چیزی نفهمیدم. با مادر عروسم که زن مؤمنه ای بود خانة حاج آقای هانی رفتیم. او به من گفت: مادر حسین ناراحت نباش به خدا دیشب فرشته و ملائکه بودند که دعای توسل می خواندند من هم با آنها چندکلامی خواندم شما ناراحت نباش دامادم خوب بوده که برایش دعای توسل می خواندند. بعد گفتم: ای داد و بیداد آن ناله به گوش من هم رسید پس من چرا نفهمیدم.گفت: نه خدا من نیمه های شب از خواب بیدار شدم به جایی که مهمانها خوابیده بودند رفتم متوجه شدم از سمت خانه شما صدای گریه و سوز گداز خیلی زیبای داشت به نحوی که من مبهوت شدم من هم چند کلمه همراه آنها خواندم ناراحت نباش حسین پیش خدا خیلی مقام دارد من تا به حال شهیدی ندیدم که فرشته و ملائک تا صبح برایش دعای توسل بخوانند.آن بنده خدا مرا دلداری داد و صبح برای تشییع جنازه به سبزوار رفتیم. گفت: نه به خدا من نیمه های شب از خواب بیدار شدم به جایی که مهمانها خوابیده بودند رفتم متوجه شدم از سمت خانة شما صدای زاری گریة و سوز و گداز خیلی زیبایی داشت به نحوی که من مبهوت شدم. من هم چند کلمه همراه آنها خواندم. ناراحت نباش حسین پیش خدا خیلی مقام دارد. من تا به حال همچنین شهیدی ندیدم که فرشته و ملائک تا صبح برایش دعای توسل بخوانند. آن بندة خدا مرا دلداری داد و صبح برای تشییع جنازه به سبزوار رفتیم(لیلا باقری منش)