ویرایش‌ها

گاهی وقتا با او شوخی می کردم و می گفتم: پس من چی مادر، یعنی من سالم نباشم؟ دستام را می بوسید و می گفت: مادر! این چه حرفیه شما هم در کنار پدر سالم باشيد و وقتی پدرش فوت کرد بی تاب بود و آرام و قرار نداشت و اما این بی تابی و این ناآرامی را از من پنهان می کرد تا من ناراحت نشوم.

چند ماهی از فوت پدرش می گذشت که نزد من آمد و گفت: مادر! آمده ام برای خداحافظی، ماموریتی چند روزه در پیش دارم، پیشانی اش را بوسیدم و او را از زیر قرآن رد کردم و کاسه ای از آب پر کردم از درخت داخل حیاط گل چیدم و در آب ریختم، از من که خداحافظی کرد آب را پشت سرش ریختم و او رفت.