بحث:شهید علی اکبر ابراهیمی

علی اکبر ابراهیمی فرزند : حسینعلی متولد : 1345/02/25 در سرخه تحصیلات : دیپلم تاهل : مجرد یگان: سپاه سرخه-تیپ21-گردان موس ابن جعفر(ع) مدت حضور : مسئولیت : معاون گروهان نوع عضویت : بسیج نوع شغل : محصل تاریخ شهادت : 1365/02/29 محل شهادت : مهران عملیات : مقابله با تک دشمن(مهران) محل دفن : سرخه گلزارشهدا

 بسم الله الرحمن الرحیم  « ان الله یحب الذین یقاتلون فی سبیله صفا کانهم بنیان مرصوص » خدا آن مومنا نی را که  در صف جهاد با کافران مانند سد آهنین همدست و پایدارند، بسیار دوست میدارد .  سپاس خدایی را که پیامبرانش را برای هدایت ما مردم فرستاد تا امت را از تاریکی به سوی خود فراخوانند. سپاس پروردگاری را که ما را نیز جزء انسا نهای روی زمین آفرید و به ما عقل و شعور داد تا راه را بازشناسیم.  درود و سلام بر ائمه اطهار، امامان معصوم و پیروان به حقشان، از جمله امام امت ، امت شهیدپرور، خانواده های محترم شهدا، اسرا، مفقودین، معلولین و سلام خدا بر شهیدان راه حق از بدر رسول الله تا بدر روح الله. درود خدا بر رزمندگان پرتوان.  پا به این خدایا، تو خود شاهدی که بنده روزی از روزها چون در تاریخ 28/3/45 جهان نهادم و تاکنون عمری از من گذشته است. مقداری را در خوبی ها و مقداری نیز در بدی ها صرف شد. آن روزی که مرا آفریدی چون نوزادی پاک و معصوم بودم، ولی الان با کوله باری گناه در این جهان زندگی می کنم.  خدایا، من در طول عمر همیشه می خواستم رضایت تو را جلب کنم ولی در بعضی از مواقع پایم لرزید و در پی آن بودم که همیشه تو را داشته باشم، ولی افسوس که در بعضی از مواقع شیطان درون مرا وسوسه می کرد. با همۀ این وجود، زمانی که خودم را می نگرم ترا شکرگزارم و همیشه ترا سپاس می گویم. حال ای خدا، زمان موعود فرارسید. در این شهر خونین خرمشهر در حالی که آمادة رزم می شویم چند کلامی را به عنوان وصیت نامه به جای می گذارم.خدایا، ترا سپاس می گویم که روزی مرا آفریدی و امروز هم خواستت بر این بود که به تو برگردم. خدایا، شکر می گویم ترا از اینکه زندگی مرا سعادت و مرگ مرا شهادت قرار دادی. خدایا، ترا سپاس گویم از اینکه توفیق قرآن خواندن، جبهه آمدن، بنده تو بودن را به من عطا کردی . بعد از همۀ شکرگزاری ها ترا شکرگزارم که به من توفیق نوشتن وصیت نامه ای در این مکان مقدس دادی و این چند کلام را به عنوان این م ینویسم تا شاید دعای خیر امت باعث آمرزش گناهان شود.  ای امت شهیدپرور، سخن بسیار است ولی افسوس که قلم و دست حقیر توان نوشتن را نداد. فقط چند جمله ای به شما می گویم که ای ملت عزیز، وصی ت نامه های شهدا را بخوانید و بدان عمل کنید. خیلی ها بعد از شهادت وصیت نامه ها را به جا گذاشتند. اگر من بدانم که به همان وصیت ها عمل می شود، دیگر هیچ نخواهم نوشت.  چرا پیام من همان پیام شهدای دیگر است. و آن این است که امام را هیچ گاه از یاد نبرید. پشتیبان روحانیت و ولایت فقیه باشید . قرآن را بخوانید، قرآن کلام خدا با شما است. دعاها را بخوانید، دعاها سخن شما با خدای عزوجل می باشد .  نمازجماعت ها و جمعه ها را با شکوه برقرار کنید که قلب دشمن را به درد می آورد. امت عزیز، جنگ را هرگز فراموش نکنید. در زمان جنگ هیچ عذری پذیرا نیست. ببینید همانند زمان حسین نباشد که او را یاری نکردند، هرچند که تاکنون خوب عمل کرده اید ولی سخن من با عده ای دیگر است. و به دنیا دل نبندید که دیگر آخرتی نیک ندارید که به قول پیامبر دنیا زندان مؤمن است، از کدام زندان تاکنون خیر و خوشی دیده اید . وحدت همیشگی را حفظ کنید که همان وحدت است که اسلام را سرفراز کرده است و جنگ را به پیش و انقلاب را به انقلاب حضرت مهدی( عج) متصل م یکند. به خانواد ههای شهدا، اسرا، مفقودین، معلولین، به خود معلولین احترام قائل شوید، چرا که چشم و چراغ ملتند و همیشه خود را جای آنها بگذارید، یا بیشتر به یاد آنها باشید و بدانید که خدا فرمود من جانشین شهدا در خانواده هاشان می باشم. همیشه به یاد آنها باشید و هرچند گاهی به دیدن آنها بروید تا شما روحیه ای بگیرید و آنها نیز خشنود باشند و تسلی دلی برای آنها باشد. از تفرقه و صحبت های بیهوده ای که به ضرر اسلام است بپرهیزید و از شما می خواهم  چند نفری که در شهر باعث آبروریزی شهر می شوند و هنوز هدایت نشده اند، نصیحتشان کنید و اگر هدایت نشدند جلوشان  را بگیرید و سخن من با آنها این است که ای عزیزان دنیا می گذرد، به فکر آخرت خود باشید. بیایید راه را بیابید و راه راست را انتخاب کنید و  قدر برادران بسیج، سپاه و رزمنده را بدانید که همین ها هستند که انقلاب و جنگ را به پیش می برند و تاکنون برده اند.  پیامم به محصلین این است که در دو جبهه بجنگید که در دنیا و آخرت خشنود باشید و بدانید این عزیزان رزمنده هم دانش آموزی بودند در کنار شما. فکر نکنید که اینها عقب مانده اند، بلکه آنهایی که هنوز در خواب غفلتند از قافله عقب مانده اند و این را باید همه بدانند جبهه به ما احتیاجی ندارد، بلکه ما هستیم که به جبهه احتیاج داریم، چر ا که جبهه محل خودسازی و دانشگاه انسان سازی است از مدیران ، دبیران ، مربیان . می خواهم در پرورش و سرپرستی و آموزش برادران بیشتر کوشش کنند. عزیزان دانش آموز ، راه شهدای انجمن را ادامه دهند و به فعالیت بپردازند تا خدا از همۀ ما راضی باشد و بدانید جنگ ما انقلاب ما، کشور ما، جامعۀ ما، همه و همه در گروهمان فعالیت های دو جبهه شما می باشد. پس چنان تحصیل کنید که کشور ما دیگر به مستشاران خارجی احتیاجی نداشته باشد. البته درس را در کنار جنگ بخوانید، چرا که اگر کشور امن نباشد و خطر تهدید کند، دیگر چگونه می شود که در کلاس درس نشست و به تحصیل ادامه داد؟  و اما پدر و مادر، از شما کمال تشکر را می کنم که آن چنان تربیتم کردی د که مقداری بتوانم به اسلام و مسلمین خدمت کنم، اگر انشاءالله خدا قبول کند . قلم قاصر است از نوشتن چند جمله ای برای شما، چرا که هرچه بگویم شما به من آموخته اید. پس خدا را از خود راضی نگه دارید و رضایت خدا با صبر و تقوا و ایمان و اخلاص  و معرفت شما به دست می آید. در آخر از زجرهایی که شب و نیمه شب و در هر زمان برایم کشیدید، کمال تشکر را می نمایم. همچنین از اخوی ها و خواهرها نیز می خواهم که حقیر را ببخشند و فرزندان را چنان تربیت کنند، چرا که امید آینده کشور هستند. امید است شما برادران به فعالیت ادامه داده و در هرجایی رضایت الهی را جلب کنید.  در ضمن مدت 60 روز روزه قضا و مقداری نماز قضاء برایم اداء کنید. در آخر از کلیه کسانی که حقی بر گردنم دارند از جمله پدر و مادر و دوستان  و همسنگران جبهه، در مأموریت ها، و امت شهیدپرور می خواهم که حقیر را حلال کنند. « والسلام »  شهر خونین خرمشهر، چند ساعت قبل از شروع عملیات  64/ 11/ 20  الحقیر، علی اکبر ابراهیمی

منبع سايت ستاد کنگره بزرگداشت سه هزار شهيد استان سمنان http://www.3000shahid.ir/martyr/bio/810