شهید رضا محمدی فیض آبادی
شهید رضا محمدی فیض آبادی
تاریخ تولد : 1344/04/30
تاریخ شهادت : 1365/02/10
محل شهادت : نامشخص
محل آرامگاه : تهران - بهشت زهرا
وصیتنامه
الهى رضا بقضائك و تسلیما لامرك
شكر خداى عزوجل را كه ما را بر این مقام شامخ راهنمایى كرده است و الان این سعادت عظیم را نصیب من کرد كه در جبهه هاى نبرد حق علیه باطل شركت داشته باشم. ستایش خداى را كه زنده بودنم به خاطر اوست، در جهت اوست و كشته شدنم در راه اوست امیدوارم با كشته شدنم در این راه، زمینه ظهور مولایمان امام زمان (عجل الله فرجه) را آماده كنیم. اى حسین جان! ای چراغ فروزان در همه عصرها! شاگردان مكتب تو از نزدیك به تو لبیك می گویند. حسین جان! اگر جسم پر گناهم نزدت نرسید ان شاء الله روحم مشتاقانه به سوى تو خواهد آمد، آن را بپذیر.
وظیفه هر مسلمانی است وصیت كند مخصوصاً حالا كه هر لحظه امكان كشته شدن مى باشد. بنده وصیتى ندارم فقط می گویم امام خمینى را تنها نگذارید كه اگر تنها بگذارید امام زمان را تنها گذاشته اید و اگر امام زمان را تنها بگذاید خون شهدا را پایمال كرده اید. هر انسانى باید بمیرد و چه خوب آن كه انسان با مرگ سرخ بمیرد و معلم مرگ سرخ، حسین است. اى پدر و اى مادرم! بر جنازه ام گریه نكنید كه خداوند مى فرماید:
و لا تحسبن الذین قتلوا فى سبیل الله امواتا بل احیاء عند ربهم یرزقون.
اى بابا و اى مامان! به برادرم و خواهرانم درس آزادگى بدهید. از امت عزیز تقاضا دارم كه یك لحظه رهبر انقلاب را تنها نگذارند و از پدر و مادرم مىخواهم اگر فرزندشان به آرزوى دیرینه اش نائل گشت افتخار نمایند و از خدا بخواهید كه شهادت فرزندتان در راه اسلام را بپذیرد. به خواهرانم توصیه می كنم كه زینب وار زندگى كنند و حجاب را كه الگوى زن مسلمان است فراموش نكنند.
از برادر كوچكم می خواهم كه مانند فرزند على (علیه السلام) درس شهادت را بیاموزد و در این راه قدم بردارد و اگر من شهید شدم راه مرا حتماً باید ادامه بدهد. باز از پدر و مادر خوب و مهربانم می خواهم كه مرا ببخشید از این بابت كه چون جوان بودم و از روى جهالت آنها را غصه دادم. خواهش می كنم از فامیل ها و همسایگان براى من طلب حلالیت كنید.
پدر و مادر عزیزم! مگر تنها آرزوى شما خوشبختى فرزندتان نبود پس بدانید یكى از آرزوهاى فرزندتان شهادت بود چرا من بمانم با وجود این كه تمام دوستانم شهید شدند و یا مجروح؟ ولى من هنوز كوچكترین خدمتى به انقلاب اسلامى انجام نداده ام، چرا روحم را در كالبد جسم دنیایى زندانى كنم؟ و اگر جسمم پیدا نشد دنبال جنازه ام نگردید مگر نمى خواهید ؟؟؟ از روى خاك كربلاى ایران به خاك بهشت زهرا ببرید. پس بگذارید روى زمین كربلاى ایران باشد و امام حسین دفن كننده من باشد.
در پایان به شما پدر و مادر عزیزم و خواهرم توصیه می كنم كسانی كه در مجالسم شركت می كنند حجاب كامل خود را حفظ كنند و اگر كسانى كه بدون حجاب كامل و با حرف زدن هاى بیهوده شركت كردند بگویید كه شهید وصیت كرده كه در مجالسم شركت نكنند چون روحم در عذاب است. امام را دعا كنید.
خدایا! خدایا! تا انقلاب مهدى خمینى را نگه دار.
و السلام على من اتبع الهدی[۱]
