شهید علی رضا بادی
شهید علی رضا بادی تاریخ تولد :1340/01/01 تاریخ شهادت : 1361/04/23 محل شهادت : نامشخص محل آرامگاه :قم - علی ابن جعفر
زندگی نامه
شهید مصطفی بادیان، در سال 1342 در شهر مذهبی قم به دنیا آمد، با زندگی سختي كه داشتند رفته رفته بزرگ شد و به تحصیلات پرداخت، در ايام تحصيلي درس مي خواند و در تابستان كار می كرد و زحمت زيادي می كشید تا مقطع ديپلم درس خواند.
در دوران انقلاب فعالیت زیادی داشت، به تظاهرات و راهپیمایی هاي ضد رژیم پهلوی مي رفت، بارها از سیلی عمال شاه خورده بود؛ بعد از انقلاب نیز بارها با كسانی كه بر علیه انقلاب اسلامی سخن می گفتند و از مسئولين مملكت بدگويی می كردند به مشاجره می پرداخت و سخت از رجال مملكتی دفاع می كرد، اكثر اوقات شب خود را در ستاد ناحیه سالاریه می گذراند و به آموزش برادران بسیجی در شهرك امام خمینی مشغول بود، در طول جنگ نیز مشتاقانه آرزوی جبهه را داشت ولی چون مربی آموزش بود سه بار به جبهه رفت و بار سوم بعد از سه ماه جنگ با كافران بعثی، به فیض شهادت نائل آمد.
وصیت نامه
بسم الله الرحمن الرحیم
و لاتحسبن الذین قتلوا فی سبیل الله امواتا بل احیا عند ربهم یرزقون مرگ با عزت اگر خونین است بهتر از زندگی ننگین است. (استاد شهید مطهری) من طلبنی وجدنی و من وجدنی عرفنی، و من عرفنی احبنی و من احبنی عشقنی، و من عشقتنی عشقتته، ومن عشقتته قتلته، و من قتلته فعلی دینه، و من علی دینه فانادینه. با درود و سلام بر خدای تبارك و تعالی، و به امید خشنودی او، و با درود و سلام بر حضرت مهدی(عج)، و به امید خشنودی و ظهور هر چه نزدیكتر ایشان، و با درود و سلام بر نائب بر حقش امام خمینی بت شكن، و به امید طول عمر آن حضرت، و با درود و سلام بر خانواده شهدا، و رزمندگان و به امید عنایت صبر و استقامت از جانب خداوند تبارك و تعالی به ایشان، و با درود و سلام بر ملت قهرمان و شهید پرور و دنباله رو راه انبیا. والعصر ان الانسان لفی خسر ان الذین آمنوا و عملوا الصالحات و تواصوا بالحق و تواصوا بالصبر امید بر آن دارم قبل از رسیدن به فیض عظیم شهادت، به زیارت كربلای حسین (ع) و پابوسي قبر گرانمایه آن نمونه با ارزش تاریخ، كه با از خودگذشتگی، دین اسلام را از نابودی نجات داد نائل آیم، ان شاء الله. خدایا، اگر با ریختن خونم دین محمدی پا برجا می ماند پس ای شمشیرها مرا دریابید. خدایا، اگر زجر كشیدن و دادن اعضای بدنم، دین محمد و آلش باقی می ماند پس ای شمشیرها، ای سر نیزه ها و ای دشمن زبون بر من بتازید تا به سعادت دو دنیا برسم. خدایا، اگر با دادن خون، با دادن اعضای بدنم، و با دادن سلامتیم، رهبرم، امام از جان بهترم باقی می ماند و به راهش ادامه می دهد، پس ای مرگ، ای آرزوی دیرین من بشتاب تا به دیدار خدا بشتابم. خدایا، حال كه سعادت آن را دارم كه به تو بپیوندم، ای مادرم، عروسی من شهادتم، و همسرم، خون در خاك ریخته ام می باشد، پس ای مادر در شهادتم گریه نكن زیرا به بالاترین مقام رسیده ام. من، حقیرتر از آنم كه به شما ملت بلندنظر ایران نصیحت كنم، لكن پیامم به شما این است كه رهبر خود را به دست فراموشی نسپارید كه مایه خشنودی حضرت صاحب الزمان(عج) می باشد، اطیعوا الله و اطیعوا الرسول و اولو الامر منكم.
پشت جبهه ها به فعالیت مشغول باشید كه ثوابش زیاد، و امیدرزمندگان است، جلوی منافقین را با شدّت بگیرید، چه آنان فقط به فكر وابسته كردن شما به ابرقدرت هامی باشند و دنباله روی هوای نفسانی و نفس اماره خود می باشند، به حرف رادیوهای بیگانه و منافقین گوش نداده و اگر رهبر می گوید: جوانان خود را به جبهه ها بفرستید چرا كه اعلم علما می باشد، گوش كنيد. از بسیج و سپاه ناراضی نباشید چه این كه ارگان انقلابی بوده و اگر كسی در این لباس به شما بدی كرد از سوي بسیج یا سپاه نیست، بلكه گرگی است كه به لباس میش در آمده است. من از خود چیزی ندارم و آن اندك مال را كه از دنیا دارم به مادرم وا می گذارم تا در راه خدا خرج، و احتیاج خود را رفع نمایند. به امید روزی كه كربلا و قدس و در نهایت جهان، زیر پرچم اسلام قرار گیرد.
والسلام علی من اتبع الهدی[۱]
