شهید غلام رضا آرمیون طاهری
شهید غلام رضا آرمیون طاهری تاریخ تولد :1338/03/01 تاریخ شهادت : 1361/01/01 محل شهادت : نامشخص محل آرامگاه :خراسان رضوی - خلیل آباد – ارغا
زندگینامه
- زندگی نامه 1
شهید طاهری در سال 1338 درخانواده مذهبی و متدین ولی مستضعف در روستای از توابع کاشمر به دنیا آمد شهید دوران کودکی را د ردامن پاک خانواده پشت سرگذاشت و در همان دوران کودکی وارد مکتب قرآن شد و قرائت آن کتاب مقدس را بخوبی فراگرفت از آنجا که فقر تنگدستی خانواده اش را رنچ می داد برای بهتر شدن اوضاع اقتصادی روانه کار گاه قالیبافی شد شهید درکنار این کار تحصیلاتش را تا کلاس چهارم ابتدایی ادامه داد شهید در امور امرار معاش کمکی بود تا اینکه به همراه خانواده اش به مرکز خلیل آباد رفت و د رآنجا به کار موزائیک سازی پرداخت و تا قبل از روزهای اعزام به خدمت سربازی بدان کار مشغول بود شهید مدام در مراسمات مذهبی شرکت میکرد و در راهپیمایی ها حضور گسترده ای داشت و پس از پیروزی انقلاب اسلامی وبا شروع جنگ تحمیلی عراق علیه ایران به خدمت سربازی رفت و پس از دوره آموزشی به جبهه اعزام شد و مدت 17 ماه در مناطق نبرد مشغول به خدمت شد سرانجام پس از رشادت های فراوان در تاریخ 1361/01/13 به درجه رفیع شهادت نائل آمد.
- زندگی نامه 2
شهيد معظّم، در اوّل تیر ماه سال 1338 در خانواده¬اي محروم و مستضعف در روستاي ارغا ديده به جهان گشود. والدين به خاطر ارادت خاص¬شان به ائمه اطهار(ع) نام غلام¬رضا بر وي نهادند. غلام¬رضا در دامان مادري مؤمنه و پدری زحمت¬كش رشد و نموّ نمود و به سنّ واجبالتعلیم رسید. وی قبل از رفتن به مدرسه، به مكتبخانه رفت و تلاوت قرآن را فرا گرفت. وي سپس با قوام جسم، به منظور كمك به تأمين معاش خانواده، پشت دار قالي نشست و با سعي و تلاش والايي كه داشت، همزمان به صورت شبانه تا كلاس چهارم ابتدايي نيز به تحصيل پرداخت. او با مهاجرت خانواده به شهرستان خليلآباد، حرفۀ قالي¬بافي را رها كرد و در اين شهرستان، به شغل موزائيك سازي مشغول شد. به گونه اي كه تا قبل از روزهاي اعزام به جبهه، به اين شغل مشغول بود. شهید آرمیون طاهری، فردي متدّين بود و در مراسم مذهبي حضوری فعّال داشت. وی با رعايت موازين شرعي و ملاك قرار دادن ايمان و عفّت ازدواج نمود وبه یمن این پیوند مبارک زندگيش را سرشار از عطوفت و صميميّت نمود. وي در سالهاي بحبوحۀ انقلاب، همراه با ديگر جوانان انقلابي، شعار استقلال و آزادي سر مي¬داد. غلام¬رضا، جبهه و جنگ را سرلوحۀ زندگي¬اش قرار داده بود و عشق واقعي را در ياري دين خدا می¬جست. بنابراین وی در لبّيك به نداي رهبر و مقتدايش، در حالي كه يك سال به زمان اعزامش به خدمت سربازي مانده بود؛ خانواده¬اش را رها كرد و به منظور دفاع از كيان اسلامي از طرف ارتش، راهي صحنه¬هاي نبرد حقّ عليه باطل شد. وی سرانجام به تاریخ 02/01/1361 در معرکۀ نبرد فتح¬المبين در منطقۀی عملياتي شوش، بر اثر اصابت تركش گلولهی خمپاره و قطع شدن پایش به فیض عظمای شهادت نایل آمد و روح ملكوتيش برای «عِندَ رَبِّهِم یُرزَقُونَ» به ملكوت اعلي پيوست. پيكر مطهّرش پس از انتقال به زادگاهش، توسّط مردم ولايت¬مدار و قدرشناس تشیيع و سپس در جوار ساير شهيدان به خاك سپرده شد.[۱]
