شهید قنبر قنبرزاده
شهید قنبر قنبرزاده
تاریخ تولد : 1314/05/01 تاریخ شهادت : 1365/08/12
محل شهادت : نامشخص محل آرامگاه : تهران - بهشت زهرا
rId4
زندگینامه
سرهنگ شهید قنبر قنبر زاده فرزند رمضان، در روز چهاردهم مرداد ماه 1314 شهسوار به دنیا آمد. پس از طی دوران طفولیت به مدرسه رفت و پس از اخذ دیپلم متوسطه در رشته طبیعی به دانشکده افسری نیروی زمینی ارتش پیوست. پس از فراغت از تحصیل در یگان های مختلف ارتش خدمت نمود و در عین حال تا مقطع دكترا ادامه تحصیل داد.
آخرین سمت آن شهید والامقام "معاون اطلاعات و عملیات ستاد فرماندهی نزاجا" بود و سرانجام پس از سال ها خدمت صادقانه در ارتش در مورخه 1365/08/12 ساعت 17، در حالي كه به اتفاق همراهان پس از پایان مأموریتی از منطقه عملیاتی جنوب به سوی قرارگاه غرب در حركت بود که خودروی حامل این شهید گرامی در نزديكي پاسگاه ژاندارمری پل تنگ، در جاده انديمشك به كوه برخورد نموده و سرهنگ در اثر جراحات وارده و ضربه مغزی به فیض شهادت نائل آمد.
روحش شاد و یادش گرامی باد
خاطرات
- خاطره ای از همسر شهید
من معصومه بیات، همسر شهید سرتیپ قنبر قنبر زاده هستم. حدود 18 سالم بود که با همسرم آشنا و در برخورد اول با این که روانشناس نبودم می دانستم که ظاهر شخص از عمق روحش حکایت می کند ... از این نظر من همسرم را شایسته دانستم و در شناخت خودم اشتباه نکردم؛ چون همسرم افسری بود جوان، مؤمن، متین و با احساس. علاقمند به یک زندگی سعادتمند که در کنار آن همیشه دنبال کسی بود که بنیان زندگی مشترکی را آغاز کند. به گفته خودش من را از هر حیث شایسته و پسندیده یافت و این آشنایی باعث شد که با هم ازدواج کنیم و زندگی جدیدی را آغاز کنیم. ثمره این ازدواج دو فرزندم امیر هوشنگ و امیر مهدی قنبر زاده هستند که امیر هوشنگ از کودکی علاقه زیادی به خلبانی داشت و با وجود این که در دانشگاه مهندسی مکانیک قبول شد، رشته خلبانی را انتخاب کرد و در خاتمه شهید شد. خاطرات شیرینی از شهید دارم؛ شیرین ترین خاطره ام ازدواج با همسرم و تولد اولین فرزندم خلبان امیر هوشنگ قنبر زاده و تلخ ترین خاطره ام از دست دادن دو انسان عزیز و خوب است. همسرم در وصیت نامه اش مقداری خصوصی با خانواده اش نوشته بود چون از هر لحاظ به من و فرزندانش مطمئن بود. نوشته بود شما هم را به خدا می سپارم، مواظب خودتان باشید، طوری رفتار کنید که همیشه الگو برای دیگران باشید در ضمن از خداوند برای خودش و پدر و مادرش طلب آمرزش کرده بود و در آخر وصیت نوشته بود خدایا! تو جانم دادی و جانم را خواهی گرفت مرا در آن صراطی گذار که هیچ گاه در لحظه جان دادن حسرت نخورم. روزی که آخرین مأموریتش را رفت، امیر هوشنگ فارغ التحصیل شده بود. با رتبه اول از دست ریاست جمهوری آن زمان، حضرت آیة الله خامنه ای درجه و جوایزی دریافت کرد. همسرم خیلی خوشحال بود. گفت: پسرم به آرزویش رسید اگر خدا خواست از این مأموریت برگشتم جشنی برایش خواهم گرفت و نصف شب دیدم نماز شب می خواند و از خداوند به خاطر این نعمت بزرگ سپاسگزاری می کند. معصومه بیات همسر و مادر شهیدان پر افتخار قنبر زاده
منبع: سایت شهدای ارتش
