شهید محمد جعفر محمد جعفرزاده کوچه

شهید محمد جعفر محمد جعفرزاده کوچه
ملیت	ایرانی
دین و مذهب	مسلمان، شیعه
تولد	آذربایجان شرقی، آذرشهر، سال 1317
شهادت	آذرشهر، 1357/11/27
تحصیلات	دیپلم
شغل	معلم

زندگینامه

معلم شهید محمّد جعفر محمّد جعفرزاده کوچه در سال 05/08/1317 در یکی از محلات فقیرنشین آذرشهر در خانواده ای مذهبی چشم به جهان گشود. پدر او شیخ بایرامعلی از مریدان خاندان عصمت و طهارت معصومین علیه السلام بود و به خاطر عشق به پیامبر بزرگ اسلام و ششمین پیشوای شیعیان تلفیق نام این دو پیشوای اسلام را برای فرزندش برگزید و او را محمّد جعفر نامید. این کودک که چهارمین فرزند خانواده بود تنها پسر خانواده نیز به شمار می رفت و بنابر جایگاه خاص تربیت در خانوادههای مذهبی در تربیت او به هیچ وجه غافل نشدند و او را مطابق با معیارهای اسلامی تربیت و بزرگ کردند. بطوری که این کودک در سه سالگی نام تمامی پیامبران ذکر شده در قرآن و اسامی چهارده معصوم و والدین آنها را یاد گرفته و نامبردن اسامی پیشوایان دینی همراه ادب و احترام جزء تکالیف شبانه در نزد خانواده به شمار می رفت. بازتاب این تربیت در شخصیت بزرگسالی او چنان ظهور یافت که او همیشه ساده می پوشید و ساده می خورد و ساده می زیست از فقرا بطور پنهانی دستگیری میکرد. و صلة ارحام را بجا می آورد و ادب و احترام را در گفتار و رفتار و برخورد با مردم کاملاً مراعات می کرد. پدر شهید که از جمله افراد مسلّط بر قرآن در عصر خویش به شمار می رفت در مجالس قرآن که با نام محلّی «زاویه» تشکیل می شد بعنوان مرّبی به تدریس قرآن مشغول و اشکالات قراء را را برطرف می کرد. لذا از همان اوان کودکی او به همراه پدر در جلسات قرآن شرکت می کرد بطوری که قبل از تحصیل در مدرسه ، قرآن را نزد شیخ پدر خود فراگرفت در حین تحصیلی از آنجا که خانواده او بی بضاعت و کم درآمد بود در ایّام تعطیلات تابستان در کارخانه بافندگی کار می کرد تا این مختصر پول کمک خرج تحصیل او باشد. در یکی از این ایام سقف کارخانه فرو می ریزد که او به زیر آوار می ماند و امید چندانی به زنده ماندن او نمی رود. امّا خواست خدا به زنده ماندن او بود که او در بستر بیماری نمیرد و در برهه دیگری از زمان جان خویش را فدای دین و کشورش کند بالاخره فقر مالی خانواده و از کارافتادگی پدر پیر امکان ادامه تحصیل را به او نمی دهد. و او را مجبور به ترک تحصیل با مدرک چهارم طبیعی می کند. او پس از اخذ مدرک چهارم طبیعی وارد مشاغل دولتی نمی شود و حقوق دولت شاهنشاهی را حرام می شمارد ولی عاقبت بر اثر اصرار اطرافیان نزد روحانی رفته و کسب تکلیف می نمایند و چون پاسخ می شنود که مستمری دولت به عنوان مزد روزانه اوست و هیچ اشکالی بر این پول نیست در تاریخ ۱۳۳۹ شمسی با مدرک چهارم طبیعی به استخدام وزارت فرهنگ در می اید و به مدّت ۹ سال در روستاهای دورافتاده مشکین شهر و گرمی (مغان) به شغل شریف معلمی می پردازد. در سال ۱۳۴6 شمسی با دختری از یک خانواده آذرشهری وصلت می نماید که حدود ۱۴ سال شریک زندگی یکدیگر می شوند او پس از ۹ سال تدریس در روستاهای دورافتاده به زادگاه خویش منتقل می شود و در حین تدریس ادامه تحصیل می دهد و مدرک دیپلم را با نمرة عالی اخذ می کند. در آذرشهر بنابر عقاید شاهنشاهی مدیر وقت مدرسه اسلامی ، (علوی) با او درگیر می شود و مجبور می شود در مدرسه شهید جعفرزاده (کوروش سابق) مشغول تدریس گردد. در سال ۱۳۵6 که جمشید آموزگار نخست وزیر وقت به تبریز سفر کرده بود، رژیم دست به عوام فریبی زد و دستورالعملی به ادارات آذربایجانشرقی صادر کرد که کارمندان جهت استقبال از آموزگار در تبریز گرد آمده و شعار «جاوید شاه» سر دهند شهید محمّد جعفرزاده نه تنها در این عوام فریبی شرکت نکرد بلکه به مخالفت با این دستور در اداره فرهنگ آذرشهر پرداخت. و چون بیم برکناری او از اداره فرهنگ می رفت دوستان و آشنایان توصیه کردند که به همراه قافلة به اصطلاح «فرهنگیان» به تبریز حرکت کند و در تبریز از آنها جداگردد. ولی باز با این امر به مخالفت برخاسته و علی رغم تمامی تهدیدات اداره فرهنگ از شرکت در تظاهرات «عوام فریبانه» سرپیچی می کند. او بطور فعالانه در راهپیماییهای علیه رژیم شرکت می کرد و جزو انتظامات و مؤجدین این تظاهرات بود و جزو هسته های ضدّ رژیم بود که در مساجد هر محله سازماندهی می شدند. و بالاخره در روز بیست و دوم بهمن ۱۳۵۷ در حالی که گویا افتخار شهادت برایش کاملاً مُبرهَن شده بود بعد از نماز و دعا و دیده بوسی فرزندان از خانه به قصد آزادسازی شهربانی آذرشهر خارج می شود و در ساعت ۴ بعد از ظهر به هنگام آزادسازی شهربانی آذرشهر مورد هدف گلوله دشمنان اسلام و ایران قرار می گیرد و به ضرب ۳ گلوله جان به خدایش تسلیم می نماید و به آرزویش می رسد.از وی سه پسر و یک دختر به یادگار مانده است..

منابع

1. سازمان حفظ آثار شهرستان آذرشهر