شهید محمود کاشیها

شهید محمود کاشیها

تاریخ تولد :1335/09/17

تاریخ شهادت : 1360/09/10

محل شهادت : نامشخص

محل آرامگاه :تهران - بهشت زهرا

زندگینامه

شهید محمود کاشیها در سال 1335 در یکی از محله های جنوب شهر تهران در خانواده ای مذهبی و متدین دیده به جهان گشود و در میان کودکان محله خود که با هزاران سختی و رنج زندگی می ساختند تا در فردا سربازانی نیرومند برای لشگر اسلام باشند، رشد کرد. او در کنار تحصیل کار می کرد و هزینه ها و مخارج لباس و تحصیل و ... را خود تأمین می نمود. تحصیلات ابتدایی را در مدرسه اسلامی قدس رضوی و تحصیلات متوسطه را از دبیرستان نظام به پایان برد و موفق به اخذ دیپلم گردید. شهید کاشیها به احکام دینی آشنایی کامل داشت و همیشه نماز اول وقت به جا می آورد و به دعاهای کمیل و توسل بسیار اهمیت می داد. او فردی متعهد و با خدا بود. قبل از انقلاب همپای مردم در اکثر تظاهرات ها و راهپیمایی ها شرکت فعال داشت و با پخش اعلامیه های امام مردم را هر چه بیشتر به رژیم پهلوی بدبین می کرد. در رشته های مقاله نویسی، ورزش و داستان نویسی شرکت داشت. در تمام طول زندگی خود بسیار پاکدامن و خوش رفتار بود و تمام اهل خانواده و دوستان از او راضی و خشنود بودند. با این که فساد رژیم ستمشاهی به حد اعلا رسیده بود ولی محمود از تمام این مفاسد دور بود و بسیار با وقار و سنگین رفتار می کرد. سپس وارد دانشکده افسری شد و با لیسانس علوم همزمان با اولین سال شکوفایی انقلاب با درجه ستوان دومی از آن دانشکده فارغ التحصیل گشت. سپس به لشگر 16 زرهی قزوین اعزام و از آنجا به پادگان منجیل معرفی گشت. وی بعد از یك ماه عازم كردستان گشت و مدت 9 ماه را در منطقه كردستان با ضدانقلابیون درگیر بود تا این كه جنگ تحمیلی ایران و عراق به وقوع پیوست. او بلافاصله به تهران عازم و همراه لشگر 16 زرهی قزوین عازم جنوب كشور گردید و تا آخرین روز از زندگیش در راه حفظ جمهوری اسلامی و استقلال ایران جانفشانی كرد. شهید کاشیها در طول مدت خدمتش فردی شجاع و فعال و هر لحظه با دشمن بعثی در جنگ بود و در تمام حمله های جنوب كه موفقیت های بزرگی نصیب لشگر اسلام می شد، شركت داشت. او در این مدت 14 ماه دائمأ در جبهه ی جنگ حاضر بود و یك بار هم در حمله هویزه از ناحیه ران پا زخمی شد و بعد از بهبودی به جبهه عازم گردید. در جبهه همیشه با زیر دستان مهربان بود. او می گفت: درجه معنایی ندارد، ما در حال حاضر برای خدا می جنگیم. در حملات بسیار شجاع بود و همیشه گروهان خود را به نحو احسن اداره می کرد. در ضد حمله های دشمن هیچ وقت اجازه نمی داد كه كسی فكر فرار یا عقب نشینی به سرش بزند و حتی گاهی اوقات می گفت: با اسلحه جلوی بچه ها را می گیرم و نمی گذارم كسی عقب نشینی كند. سرانجام در تاریخ 1360/09/10 در عملیات ظفرمند طریق القدس در منطقه عملیاتی بستان بعد از مدت ها ایثار و شهادت بر اثر اصابت ترکش به درجه رفیع شهادت نائل گردید و پیکر مطهرش در بهشت زهرا به خاک سپرده شد. روحش شاد و یادش گرامی باد.

منبع: سایت شهدای ارتش http://www.ajashohada.ir/home/martyrdetails/21930