شهید مرتضی تاج الدین

از دانش‌نامه فرهنگ ایثار , جهاد و شهادت
پرش به: ناوبری، جستجو

مرتضی  تاج الدین فرزند: محمد متولد: 1339/01/۰۱ شهادت: ۱۳۶۴/۱۱/۲۶ قطعه: والفجر 2و3 عملیات منجر به شهادت: والفجر 3 سرباز زمینی سپاه


زندگی نامه

بسم رب الشهدا و الصدیقین شهید مرتضی تاج الدین در تاریخ 29/12/1338متولد شد. از همان دوران کودکی پسری پاک‌طینت بود. در مجالس سینه‌زنی حضرت اباعبدالله‌الحسین (علیه السلام) شرکت می‌کرد. از کودکی با نماز و قرآن از طریق خانواده آشنا شده بود. از همان کودکی و نوجوانی با همسن و سالانش تفاوت ویژه‌ای داشت. رعایت حلال و حرام می‌کرد، اهل امر به معروف و نهی از منکر بود. سعی می‌کرد حرف زشت و رکیکی از دهانش خارج نشود. در مورد حجاب خیلی حساسیت به خرج می‌داد. به رزق حلال توجه ویژه‌ای داشت و در مورد خورد و خوراکش احتیاط می‌کرد و به حلال و حرام رزقش اهمیت می‌داد. کارهای خیر پنهانی انجام می‌داد. مرتضی واقعاً با اخلاص کارهایش را انجام می‌داد. دوست داشت به غیر از خدا کسی کارهایش را نبیند. غیبت نمی‌کرد و از آن متنفر بود. به صله رحم اهمیت می‌داد. به موسیقی گوش نمی‌داد. اهل نماز جمعه و جماعت بود. فردی انقلابی و بسیجی به معنای واقعی کلمه بود. به مستمندان و درماندگان در حد توانش کمک می‌کرد. در بسیج و در مسجد فعالیت داشت. به امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) و ائمه اطهار(علیهم السلام) ارادت خاصی داشت. در مراسمات مذهبی بالاخص دعای کمیل حضور داشت و خود را از مراسم سوگواری حضرت اباعبدالله‌الحسین (علیه السلام) جدا نمی‌کرد. بیشتر اوقات فراغتش را به مطالعه کتب مذهبی و در مسجد و بسیج می‌گذراند. بسیار خوش اخلاق و خوش برخورد بود. در راهپیمایی‌ها شرکت می‌کرد. انسان چشم پاک و عفیفی بود و به زنان نامحرم نگاه نمی‌کرد. راه خودش را پیدا کرده بود. بهتر بگویم، راه عاقبت به خیرشدن را یاد گرفته بود. اخلاص، احترام به والدین، نماز اول وقت، کمک به نیازمندان، عشق به اهل‌بیت(علیهم‌السلام)، عفت خوراک، چشم پاکی و عفت دامن عوامل اصلی عاقبت به خیر شدن هستند که مرتضی از آنها بهره‌مند بود، پس چرا نباید عاقبت به خیر شود؟! و سرانجام مرتضی در تاریخ 26/11/1364به فیض عظمای شهادت نایل آمد. شادی روح شهید مرتضی تاج الدین صلوات ( الَّلهُمَّ صلِّ عَلی مُحَمَّدٍ و آلِ مُحَمَّد وَ عَجِّل فَرَجَهُم ) اللهم الرزقنی توفیق الشهادت فی سبیلک.

وصیت نامه

به نام خدا از هر برادر و خواهری که این وصیت نامه را می خواند عاجزانه می خواهم در هرکجا و هر مسئولیتی که هست ادامه دهنده احکام اسلام و حافظ ولایت فقیه باشد و امام امت این زجرکشیده اسلام را یاری نماید. اکنون که در جبهه ها پاکترین و مخلص ترین و پرهیزکارترین عزیزان این امت به شهادت می رسند، از مردانگی و حق و انصاف به دور است که ما جواب این همه تلاش و فداکاری ها را نادیده گیریم و بی تفاوت باشیم. از دوستان و هرکس که این سخن را می شنود، می خواهم که اسلام و احکام اسلامی را تقویت نماید و از هر راه که می تواند به جبهه خدمت نماید. برای خود توجیه درست نکنید که هر کسی را مشکلی است، اما مسئله اصلی مبارزه با دشمنان اسلام و قرآن و مقام ولایت است. ما باید زنده کنیم اسلام و قرآن را که امروز پیروزی برکفر مساوی است با زنده شدن اسلام و حقانیت این انقلاب. برادران حزب الله، از هرگونه تفرقه و جدایی و گروه گرایی بپرهیزید و همه امت واحد شده و اسلام را یاری کنید. از نمایندگان امام، آنان که متصل به دوران انقلاب هستند پیروی کنید که آنها ادامه دهندگان راستین خط ولایت فقیه هستند. پدر و مادر عزیزم، از شما عاجزانه طلب بخشش می نمایم و بدانید که شما امانتی را به صاحب آن بازگرداندید. همسرم تو که برای رضای خدا با من ازدواج کردی در شهادت من از زینب (سلام الله علیها) سرمشق گرفته و مقاومت و استواری را پیشه خودساز. و سخنی با دخترم؛ فاطمه جان، امیدوارم بزرگ شوی و از حضرت فاطمه(سلام الله علیها) متابعت کنی و فرزند خوبی برای اسلام و افتخاری برای خانواده ات باشی. تقدیم به تو، شهید مرتضی و همه شهدای عزیز تاج الدین. شما که آرزومند حق بودید و حق را در تصویر زلال آینده وجودتان دیدید. شما که کویر تشنه تنتان را به سیلاب عشق شستشو دادید و در گذر حادثه ها همه وجودتان ایستادن شد و بودن را با ایستادن و شدن را با شهادت شناختید. شما که پیکر وجودتان همه نور بود و از منبع عظیم نور خدا منور شدید. شما که آرمانهایتان را آن چنان سنگین و پرصلابت فریاد زدید که مجال عرض اندام را از همه اسطوره های شرق و غرب گرفتید. شما که نه به خاطر بهشت و دوزخش بلکه به خاطر عشقش چنان اوج گرفتید که تنها وصال او میعادتان بود. شما ای سبکبالان عاشق و ای فاتحان دشت خون، ای سرباختگان کلام حق و تنها سرودخوانان باغ عشق، ای راهیان وادی نور و سربازان گمنام خمینی، ای عاشقان راه امام حسین(علیه السلام) و به خون نشستگان عارف، چگونه باورکنیم عروج خونینتان را که از درک این معنا عاجزیم. شما با ایثار خون پاکتان در آوردگاه حق آیتی از حق شدید و حق تعالی نعمت پر بهای شهادت را به شما ارزانی داشت. گوارا باد، نوش شهادت برکامتان، جاودانه با ذکرتان و پر رهرو باد راهتان. http://shohada-isf.ir/fa/shahid?shahidID=2957