ویرایش‌ها

زندگی نامه    طلبة بسم الله الرحمن الرحیم «وصیتنامه طلبه [[شهید: محمد مهدی کاویانی سلام بر تو ای عزیز همیشه در یاد، سلام بر تو ای مهاجر مجاهد شهید، ای پرستوی همیشه در پرواز و طایر خونین بال عشق! ای بلندترین داستان حماسی نخلهای روییده در سمت قبله! چه فداکارانه در مقابل آماج گلولههای خصم سینه سپر کردی، آن لحظه که پیشانی آفتاب سوختهات ]] » وصیت نامه خود را بر خاک می نهادی. مُهرت بوی کربلا میداد و عطر حسینبا حدیثی از امیر المؤمنین علی-علیهالسلامعلیه السلام- شروع میکنم. به سوی نور می رفتی، اما نه با دویدن، پر می کشیدی قال علی-علیه السلام- : و اوج میگرفتی. آری، شهید مشعل تابندهای است که فرا راه انسانهای متحیر اَیمَ الله لئن فررتم من سیف العاجله لا تسلموا من سیف الآخره و درمانده میتابدانتم لهامیم العرب، و السنام الاعظم. ان فی الفرار موجده الله و شهید «محمد مهدی کاویانی» که تجسمی زنده الذل اللازم و العار الباقی، و ان الفار لغیر مزید فی عمره و لامحجوز بینه و بین یومه من الرائح الی الله کاظّمآن یرد الماء ؟ الجنه تحت اطراف العوالی! الیوم تبلی الاخبار! «نهج البلاغه خطبه 124» [[حضرت علی]]- علیه السلام- فرمودند: «به خدا قسم اگر شما امروز از پیوند علم مقابل شمشیر (و عمل بود، حمله دشمن) بگریزید، هرگز از کیفر شمشیر آخرت در زمرة مردانی درآمد امان نخواهید ماند! وانگهی شما افراد نمونه و برجسته اجتماع خود می باشید! مسلم بدانید که اندیشه فرار از جنگ، خشم الهی و سرافکندگی دائمی و جهاد ننگ ابدی را توامان در زندگی کوتاه اما پر ثمر خود، دارا بودند پی خواهد داشت و بسان پیشوایان دینی، بر لباس علم، نشان مجاهدت فی سبیل هر کس از صحنه جنگ بگریزد به عمرش افزوده نمی گردد و فرار مانع از مرگش نمی شود. در عین حال کسانیکه شوق لقاء الله را آویختند دارند، همچون تشنه ای که به آب خواهد رسید، به این فیض عظیم نائل می گردند. ای رزمندگان راه الله، بدانید که بهشت زیر سایه سلاح‌هاست و اینک ما واماندگان امروز هنگام آزمایش لیاقت‌هاست، پس طالب سعادتمندی و بهشت جاویدانی، نباید از قافلة هجرت، جنگ و کشته شدن در کوره راه هستی، غبار راه او را به امید راهی تا سر منزل دوست میجوییمخدا فرار نماید. » با سلام و درود بر امام زمان –عجل الله تعالی فرجه- و نائب بر حقش [[خمینی]] کبیر و ملت شهید کاویانی پرور ایران و سلام بر تمامی شهیدان و یاوران اسلام و خانواده عزیزم. من بر طبق وظیفه ای که برای خود می دانستم به سال 1348 در شهرستان شهرضا در خانوادهای جبهه رفتم که سرمایهشان ایمان دین خود را نسبت به انقلاب اسلامی ادا کنم و خدا را شکر می کنم که لیاقت رفتن به جبهه حق علیه باطل را به من داده است، امیدوارم که رفتن به کربلای حسین را هم نصیب مسلمین و عشق من رو سیاه بگرداند، من به اهلبیت عصمت جبهه رفتم که به ندای حسین لبیک بگویم و طهارت –علیهم به حسین -علیه السلام- بود، قدم بگویم: ای حسین جان! اگر [[روز عاشورا]] نبودم که به عرصة هستی نهاد ندای «هل من ناصر ینصرنی» شما لبیک بگویم، حالا به ندای تو لبیک می گویم، چونکه لبیک به ندای امام، لبیک به ندای حسین و با آمدن خود سرور و شادمانی را برای خانواده کاویانی لبیک به ارمغان آوردندای حسین، لبیک به ندای خدا است. روزها من کوچکتر از آنم که برای شما ملت غیور که واقعا از همه چیز خود گذشته اید، از جان و ماهها سپری میشد. مادر مهربان هر جا مال و هر زمان که بیرق عزای امام حسین–علیه السلام- برافراشته میشد، محمد مهدی را همراه فرزند خود هم گذشته اید و به آنجا میبُرد تا دنبال رهبر قاطع و پیامبر گونه حرکت کرده اید، سخنی بگویم، ولی میگویم از یاری امام امت، این پیر جماران و این فرزند حسین، دست برندارید و گوش به سخنان او را با مهر حسین–علیه السلامدهید که سخن او سخن ولی عصر –عجل الله تعالی فرجه- پرورش دهد است. سخن ولی عصر، سخن خداست. پس دست از یاری این پیر جماران برندارید و روزی فرا رسد که فرزندش همه جا با افتخار زمزمه کند: من غم روحانیت باشید و مهر حسین با شیر از مادر گرفتم روز اول روحانیت را سرمشق خود قرار دهید که آمدم دستور تا آخر گرفتم پس امام عزیزمان فرمودند: اگر روحانیت کنار رفت از اینکه تحصیلات کلاسیک را اسلام خبری نیست. پس همه جا پشتیبان [[ولایت فقیه]] و روحانیت باشید. آفرین بر شما ملت غیور، شما نیز مقام والائی خواهید داشت چون چنین فرزندانی در زادگاهش آغاز نمود، سرمایه محبت دامان خود، پرورانده اید، و عشق امانتی که خدا به ائمة اطهار –علیهم السلام- او شما سپرده بود، خیلی خوب برگرداندید. در پایان وصیتی هم برای پدر و مادر خود دارم: پدر و مادر مهربانم! از شما طلب بخشش می کنم، اگر نتوانستم حق فرزندی را به مرکز عشق کشاند؛ همان عشقی نحو احسن در مورد شما انجام دهم. از شما می خواهم که انسان را از همة قید خطای من بگذرید و بندها رها میسازد؛ همان عشقی که اباعبدالله الحسین–علیهم السلام- به خاطر آن، طفل شش ماههاش من را فدا میکند. آری، او با معرفتی عاشقانه حلال کنید و در مرگ من گریه زیاد نکنید و اگر ای پدر! خواستی گریه کنی به یاد [[امام زمانحسین]] –علیه السلام-عجلاللهتعالیفرجه- راهی حوزه علمیه شد تا خود را برای لحظة امتحان آماده کند؛ لحظهای که باید از همة زیباییها و تعلقات دنیا دل کندبه یاد روز عاشورا گریه کن. با شروع جنگ تحمیلی، ای مادر! در مرگ من هم، گریه نکن، چون باعث ناراحتی من می شود و باعث خوشحالی دشمن. پس کم گریه کن و به خوبی فهمید یاد ام البنین گریه کن و صبر داشته باش که آن لحظة حساس امتحان فرا رسیده، لذا عاشقانه لباس خاکی بسیج خدا دوست می دارد صبر کنندگان را بر تن کرد و راهی کربلای ایران شد و . ان شاء الله شما در عملیات «والفجر هشت» جلوهگری کردنزد خدا رو سفید خواهید شد، چونکه امانت را خوب نگهداری کرده و به صاحبش برگرداندید. سرانجام این سرباز فداکار خدایا! خدایا! تا انقلاب مهدی، حتی کنار مهدی، خمینی را نگهدار. والسلام علیکم و شاگرد دانشگاه کربلا در 21رحمه الله و برکاته دوشنبه آذرماه 25/119/1364 در اروند رود(منطقة عملیاتی والفجر8) خلعت زیبای شهادت را در بر کرد و قامت رعنایش در بهشت حسینی افراشته شد64 ربیع الآخر محمد مهدی کاویانی<ref>[http://khayyen. پیکر پاکش با حضور پر شکوه مردم شهید پرور با احترام خاصی در گلزار ir/shahid/170 سایت شهدای شهرضا به خاک سپرده شد. «پرواز در آشیانهای خلد برین بر او مبارک باد»    وصیت نامهخین]</ref>==نگارخانه تصاویر==<gallery>

بسم الله الرحمن الرحیم «وصیتنامه طلبه شهید محمد مهدی کاویانی» وصیت نامه خود را با حدیثی از امیر المؤمنین علی-علیه السلام- شروع میکنم. قال علی-علیه السلام- Image: و اَیمَ الله لئن فررتم من سیف العاجله لا تسلموا من سیف الآخره و انتم لهامیم العرب، و السنام الاعظم. ان فی الفرار موجده الله و الذل اللازم و العار الباقی، و ان الفار لغیر مزید فی عمره و لامحجوز بینه و بین یومه من الرائح الی الله کاظّمآن یرد الماء ؟ الجنه تحت اطراف العوالی! الیوم تبلی الاخبار! «نهج البلاغه خطبه 124» حضرت علی- علیه السلام- فرمودند: «به خدا قسم اگر شما امروز از مقابل شمشیر 170 (وحمله دشمن1) بگریزید، هرگز از کیفر شمشیر آخرت در امان نخواهید ماند! وانگهی شما افراد نمونه و برجسته اجتماع خود می باشید! مسلم بدانید که فرار از جنگ، خشم الهی و سرافکندگی دائمی و ننگ ابدی را در پی خواهد داشت و هر کس از صحنه جنگ بگریزد به عمرش افزوده نمی گردد و فرار مانع از مرگش نمی شود. در عین حال کسانیکه شوق لقاء الله را دارند، همچون تشنه ای که به آب خواهد رسید، به این فیض عظیم نائل می گردند. ای رزمندگان راه الله، بدانید که بهشت زیر سایه سلاحهاست و امروز هنگام آزمایش لیاقت هاست، پس طالب سعادتمندی و بهشت جاویدانی، نباید از جنگ و کشته شدن در راه خدا فرار نماید.» با سلام و درود بر امام زمان –عجل الله تعالی فرجه- و نائب بر حقش خمینی کبیر و ملت شهید پرور ایران و سلام بر تمامی شهیدان و یاوران اسلام و خانواده عزیزم. من بر طبق وظیفه ای که برای خود می دانستم به جبهه رفتم که دین خود را نسبت به انقلاب اسلامی ادا کنم و خدا را شکر می کنم که لیاقت رفتن به جبهة حق علیه باطل را به من داده است، امیدوارم که رفتن به کربلای حسین را هم نصیب مسلمین و من رو سیاه بگرداند، من به جبهه رفتم که به ندای حسین لبیک بگویم و به حسین -علیه السلام- بگویم: ای حسین جان! اگر روز عاشورا نبودم که به ندای « هل من ناصر ینصرنی» شما لبیک بگویم، حالا به ندای تو لبیک می گویم، چونکه لبیک به ندای امام، لبیک به ندای حسین و لبیک به ندای حسین، لبیک به ندای خدا است. من کوچکتر از آنم که برای شما ملت غیور که واقعا از همه چیز خود گذشته اید، از جان و مال و فرزند خود هم گذشته اید و به دنبال رهبر قاطع و پیامبر گونه حرکت کرده اید، سخنی بگویم، ولی میگویم از یاری امام امت، این پیر جماران و این فرزند حسین، دست برندارید و گوش به سخنان او دهید که سخن او سخن ولی عصر –عجل الله تعالی فرجه- است. سخن ولی عصر، سخن خداست. پس دست از یاری این پیر جماران برندارید و همه جا با روحانیت باشید و روحانیت را سرمشق خود قرار دهید که امام عزیزمان فرمودند: اگر روحانیت کنار رفت از اسلام خبری نیست. پس همه جا پشتیبان ولایت فقیه و روحانیت باشید. آفرین بر شما ملت غیور، شما نیز مقام والائی خواهید داشت چون چنین فرزندانی در دامان خود، پرورانده اید، و امانتی که خدا به شما سپرده بود، خیلی خوب برگرداندید. در پایان وصیتی هم برای پدر و مادر خود دارم: پدر و مادر مهربانم! از شما طلب بخشش می کنم، اگر نتوانستم حق فرزندی را به نحو احسن در مورد شما انجام دهم. از شما می خواهم که از خطای من بگذرید و من را حلال کنید و در مرگ من گریه زیاد نکنیدو اگر ای پدر! خواستی گریه کنی به یاد امام حسین –علیه السلام- و به یاد روز عاشورا گریه کن. ای مادر! در مرگ من هم، گریه نکن، چون باعث ناراحتی من می شود و باعث خوشحالی دشمن. پس کم گریه کن و به یاد ام البنین گریه کن و صبر داشته باش که خدا دوست می دارد صبر کنندگان را. ان شاء الله شما در نزد خدا رو سفید خواهید شد، چونکه امانت را خوب نگهداری کرده و به صاحبش برگرداندید. خدایا! خدایا! تا انقلاب مهدی، حتی کنار مهدی، خمینی را نگهدار. والسلام علیکم و رحمه الله و برکاته دوشنبه آذرماه 25/9/64 ربیع الآخر محمد مهدی کاویانیjpg

http:</gallery>==پانویس== <references /khayyen.ir/shahid/170>