ویرایش‌ها

من به باختران خانه پسرم رفته بودم. روزی وقتی که از پادگان برمی گشت صدای خنده پسرم با فرزند کوچکترش ساناز را شنیدم. وقتی که پسرم وارد شد به من گفت: مادر! ساناز مرا زیاد می بوسد و به دست و پای من می پیچد. نمی دانم سرنوشتم چطور رقم زده شده است؟ ولی می دانم که شهید می شوم و همین طور هم شد. به مأموریت رفت و دیگر برنگشت. <ref>[http://%20http://navideshahed.com/fa/news/%20398751 398751 سایت نوید شاهد]</ref>