ویرایش‌ها

یك روز رفتیم سوئیچ پیكان را برداشتیم و سوئیچ بنز را جای آن گذاشتیم تا با بنز برود. به امید آن كه با بنز می رود، عصر كمی دیرتر رفتم تا او رفته باشد. آمدم كشو را باز كردم، دیدم سوئیچ بنز را گذاشته و پیكان را برده است. وقتی كه به او می گفتیم چرا این كار را میكند ،‌می گفت: « استفاده از این امكانات، هزینه زیادی دارد. كه من خود را واجد این نمی دانم كه چنین هزینه ای را به گردن دولت و ملت بگذارم. این وسایل تنها باید در دست تعدادی از افراد كه پستهای كلیدی دارند باشد، آنهایی كه مسئولین درجه اول مملكتی هستند . »<ref>کتاب هاله‌ای از نور، ص50</ref>

روزی برای او یک سخنرانی ترتیب داده شده بود. آمد و گفت که عنوان قائم مقام سپاه پاسداران را به کار نبریم و فقط بگوییم یک برادر پاسدار قصد سخنرانی دارد. تعجب کردم و چیزی نگفتم. بعد از سخنرانی نزد او رفتم و دلیل این مسئله را پرسیدم . در جواب گفت: « نبایستی در سپاه قطب درست کنیم . هر پاسدار و یا هر عنصر دیگری که در داخل مجموعه سپاه است، بایستی به چنان تقوا و توان فکری و اعتقادی و سیاسی دست یافته باشد که این تقوا و توانها جای عنوانها را بگیرد . »‌<ref>کتاب هاله‌ای از نور، ص113</ref>

آن اواخر که ترورها زیاد شده بود، برای ایشان محافظ مسلح گذاشته بودند و صبحها ماشین می آمد دنبالش. به راننده سپرده بود که جلوی خانه نیاید و ماشین را دو کوچه پایین تر نگهدارد. از انگشت نما شدن و فخر فروشی بدش می آمد .<ref>کتاب هاله‌ای از نور، ص128</ref>

بارها شاهد بودم كه راحت اشتباهش را قبول می كرد. در عین حال، اهل تفكر و مباحثه بود. موقع ناهار ،‌غذایش را می گرفت و از ناهارخوری می آمد بیرون پیش ما، تا ضمن خوردن ناهار درباره مسائل روز تبادل نظر و بحث كنیم .<ref>کتاب هاله‌ای از نور، ص30</ref>

همان جا بعد از سر و سامان دادن به وضع ساختمان شروع كرد به عضوگیری و هسته اولیه سپاه پاسداران انقلاب اسلامی را بنیان گذاشت <ref>کتاب هاله‌ای از نور، ص35</ref>.

برای او مهم خدمت بود؛ محل و جایگاه خدمت تفاوتی نداشت .<ref>کتاب هاله‌ای از نور، ص47</ref>

بعد از غذا همیشه ظرف غذایش را هم می شست و هرگز این کار را به دیگری واگذار نمی کرد .<ref>کتاب هاله‌ای از نور، ص122</ref>

بعد آستینها را بالا زد و همه چیز را به حالت اول برگرداند .<ref>کتاب هاله‌ای از نور، ص53</ref>

بعدها متوجه شدم كه این دفعه اول و آخرش نبود؛ همیشه از این كارها می كرد و همه جا معمولی و ناشناس رفت و آمد می كرد؛ با لباس ساده و ماشین ساده و شخصی ، با آن رفتار سرشار از خضوع و خشوع؛ نگهبان پادگان ولی عصر (عج) متوجه نشد كه ا ی ن شخص قائم مقام سپاه پاسداران اس ت !<ref>کتاب هاله‌ای از نور، ص57</ref>

در کمال خونسردی جواب داد: «‌ای پن چه حرفی است که می زنی ؟ مگر می شود حرف حق را نشنیده گرفت. اشتباه از طرف ما بود. باید کم ی انصاف داشت . <ref>کتاب هاله‌ای از نور، ص119</ref> »

و رفت. و این آخرین باری بود که به جبهه می رفت !<ref>کتاب هاله‌ای از نور، ص127</ref>

او به حق از بنی پانگذاران اصلی سپاه بود .<ref>کتاب هاله‌ای از نور، ص33</ref>

علاوه بر آن، بسیار تأكید می كرد كه این كار پیگیری شود .<ref>کتاب هاله‌ای از نور، ص68</ref>

بعدها مسئله جالب دیگر ی را هم راجع به رفت و آمد او متوجه شدم. صبحها چون زود می رفت، ماشین را تا سر کوچه خاموش هل می داد و از آنجا به بعد ماشین را روشن می کرد تا مزاحمتی برای همسایه ها ایجاد نکند .<ref>کتاب هاله‌ای از نور، ص99</ref>

بعد از انفجار دفتر نخست وزیری برای امدادگری به آنجا رفتیم . چون درها باز نم ی شد، در و پنجره ها را شکستیم . کسانی که سالم مانده بودند، خارج شدند. خاک و گرد و غبار چهره شان را پوشانده بود و حال منقلب ی داشتند. ولی روحیه شان بالا بود. همه حال رجایی و باهنر را می پرسیدند . کلاهدوز می گفت انفجار زیر پای رجایی صورت گرفته. بعد جریان را شرح داد. او اولین نفری بود که می گفت: « کشمیری در جلسه نبود. کمی قبل از انفجار، از جلسه خارج شد و گفت م ی رود صورت جلسه را بیاورد و دیگر برنگشت . <ref>کتاب هاله‌ای از نور، ص72</ref> »

كلاهدوز تنها با انجام وظیفه راضی نمی شد. دلسوز همه بچه ها بود .<ref>کتاب هاله‌ای از نور، ص67</ref>

به غذا زیاد اهمیتی نمی داد. گاهی شبها دور هم جمع می شدیم و بیشتر وقتها غذا خیلی ساده بود. مثلاً نان و بادمجان و یا آبگوشت. ولی صفای او چنان این خوراك را لذیذ می كرد كه همه از خوردن آن لذت می بردند .<ref>کتاب هاله‌ای از نور، ص52</ref>

بعدها متوجه شدم كه این دفعه اول و آخرش نبود؛ همیشه از این كارها م ی كرد و همه جا معمول ی و ناشناس رفت و آمد می كرد؛ با لباس ساده و ماشین ساده و شخصی ، با آن رفتار سرشار از خضوع و خشوع؛ نگهبان پادگان ولی عصر (عج) متوجه نشد كه این شخص قائم مقام سپاه پاسداران است !<ref>کتاب هاله‌ا ی از نور، ص57</ref>

دوران خوبی بود و من درسهای خوبی از او گرفتم .<ref>کتاب هاله‌ای از نور، ص88</ref>

سرانجام هرطور بود خودمان را به آبادان رساندیم .<ref>کتاب هاله‌ای از نور، ص77</ref>