ویرایش‌ها

یکی از همررزمانش برای ما تعریف می کرد که سیدحسن در سنگر شربت درست کرده بود. دوستانش از او می پرسیدند چه کار می کنید؟ می گوید: در حال ساختن شربت شهادت هستم! و وقتی شربت را درست می کند بدون تعارف خودش می خورد و بقیه را به بچه ها می دهد و می گوید هر کدام از شما که می خواهید شهید شوید از این شربت بنوشید، آنها هم برای شوخی شربت ها را روی لباس او می ریزند. ایشان تا نزدیکی نماز صبح مشغول عبادت می شود و موقع نماز صبح که همه ی بچه ها برای وضو گرفتن جمع می شوند گلوله ی خمپاره ای به نزدیکی آن ها می خورد و تنها کسی که از آن جمع به شهادت می رسد سید حسن است.

یادم هست آخرین باری که حسن می خواست به منطقه برود مثل این که به همه ی ما الهام شده بود که آخرین باری است که او را می بینیم و اگر برود دیگر برگشتی ندارد. زمانی که آماده شده بود تا برود یک حلقه فیلم عکاسی گرفته بود و با یکایک اعضای خانواده عکس گرفت و از آن ها حلالیت طلبید و می گفت: هر بدی و خوبی که از من دیده اید به بزرگواری خودتان ببخشید. و خداحافظی کرد و رفت.