ویرایش‌ها

شه ی د شهید محمدرضا دادجو

تار ی خ تاریخ تولد :1334/11/06

تار ی خ تاریخ شهادت : 1359/04/23

[[شهيد ]] [[محمدرضا دادجو ]] فرزند حاج سيف اله، در [[سال 1334 ]] در خانواده متد ی ن متدین متولد شد. پس از ط ی طی دوره ابتدا یی ابتدایی و راهنما یی راهنمایی به علت ا ی ن که اینکه پدر ايشان افسر ژاندارمري [[ژاندارمری]] بود، در دبيرستان نظام نام نويسي كرد و موفق به اخذ د ی پلم دیپلم رياضي گرديد. در تار ی خ تاریخ 1/7/1354 از طر ی ق طریق شرکت در کنکو ر ورود ی کنکور ورودی [[دانشکده افسر ی افسری]] به استخدام [[ارتش ]] در آمد. بعد از دوران سه ساله دانشکده در تار ی خ تاریخ [[1/7/1357 ]] در [[رسته توپخانه ]] به درجه ستواندوم ی [[ستوان دومی]] نائل آمد. پس از گذراندن دوره مقدمات ی توپخانه، مقدماتی [[توپخانه]]، در [[مرکز آموزش توپخانه اصفهان ]] به [[گروه 55 توپخانه ]] همان شهر اختصاص ی افته یافته و مشغول انجام وظ ی فه وظیفه شد .

در سال 1359 مامور خدمت سرمايه در [[نفت شهر كرمانشاه ]] گرديد و در همين موقع اختلاف بين دولت [[عراق ]] و دولت [[ايران ]] بالا گرفت. كشور [[عراق ]] با [[تهاجم نظامي نظامی]] به [[ايران ]] که با دفاع سرسختانه [[محمدرضا دادجو ]] و پرسنل [[توپخانه ]] مربوطه، چهار پاسگاه [[عراق ]] را تخريب، و 25 نفر از بعث ی ان ع راق [[بعثیان عراق]] را به درك فرستاد و مجروح شد. در همين موقع با شليك [[توپخانه ارتش عراق شه ی د ]] [[شهید محمدرضا دادجو ]] و چند نفر از رزمندگان، به درجه رف ی ع رفیع [[شهادت ]] نائل گرد ی دند گردیدند . اخلاق و رفتار [[محمدرضا دادجو ]] خوب، و بسيار منضبط بود. برخورد او با كليه دوستان و خانواده خيلي عالي عالی و به دين اسل ام [[اسلام]] بسيار مقيد، و عاشق خدمت به مردم بود و سرانجام در تار ی خ تاریخ [[24/4/1359 ]] مصادف با روز دوم [[ماه مبارک رمضان ]] با زبان روزه شهيد، [[شهيد]]، و به سوي خدا پرواز نمود .

روحش شاد و ی ادش گرام ی یادش گرامی

بسم الله الرحمن الرح ی مالرحیم

وص ی ت وصیت نامه من [[محمدرضا دادجو]]

در كمال صحت عقل ا ی ن وص ی ت این وصیت نامه را م ی نو ی سم، می نویسم، من هم ی شه همیشه آرزو داشتم كه شه ی د [[شهید]] شوم و البته هم ی شه سع ی م ی همیشه سعی می كردم كه خود را برا ی برای [[شهادت ]] بسازم، و به ی كي یكي از آرزوهاي [[مومنين ]] به خدا و [[اسلام ]] تحقق بدهم، آن هم با شهادت، [[شهادت]]، كه حد اعلا ی ی ك اعلای یك افتخار، و بزرگتر ی ن بزرگترین نعمت در ا ی ن دن ی ا م ی این دنیا می باشد. خدا به كسي كه واقعاً ل ی اقتش لیاقتش را دارد اعطا م ی می كند، چون يك [[مسلمان ]] واقعي هر لحظه برا ی برای [[مرگ ]] آماده است و با ی د باید اعمال و ی ن ی ز نیز گواه ا ی ن آمادگ ی این آمادگی باشد. چنان كه [[حضرت عل ی (ع) ]] فرمودهاند: "طور ی طوری در دن ی ا زندگ ی دنیا زندگی كن گويا كه عمر طولاني داري در نتيجه كارها ی كارهای خوب و برآوردن و اداره كر دن كردن حاجات و نياز د ی گران دیگران را انجام مي دهي، و طور ی طوری در دن ی ا زندگ ی دنیا زندگی كن كه فكر كن ی كنی عمرت طولان ی م ی طولانی می باشد از اين نظر كه نا ام ی د امید نباشي و پا ی دار ی پایداری در مشكلات و رفع تمام آنها، با [[توكل ]] به خدا، و دنبال علم رفتن و ی ك یك لحظه از حركت باز نا ی ستادن نایستادن در كار وزندگ ی وزندگی است ".