ویرایش‌ها

منطقه حفاظت شده [[شالو]] و [[منگشت]] با مساحت ۱۲۹۹۱ هکتار واقع در استان [[خوزستان]]، شهرستان [[ایذه]] در سال ۱۳۷۸ حفاظت شده اعلام شد. قسمت عمده منطقه کوهستانی برف‌گیر و ارتفاع آن بین ۷۸۰ تا ۳۲۰۰ متر از سطح دریاست. متوسط دما و بارندگی سالیانه ۲۲ درجه سانتیگراد و ۵۵۰ میلیمتر موجب تشکیل اقلیم نیمه‌مرطوب معتدل در ناحیه شده‌اند. رودخانه پرآب کارون در شرق منطقه جریان دارد. منطقه با پوشش جنگلی بسیار خوب و زیبا از غنای زیستی جانوری و گیاهی خوبی برخوردار است. [[بلوط ایرانی]] گونه درختی شاخص و غالب منطقه به شمار می‌رود. علاوه بر آن گونه‌های بنه، کلخنگ، انجیر و کیکم در منطقه می‌رویند.

گونه‌های مهم جانوری منطقه عبارتند از: [[پلنگ]]، [[پلنگ، خرس قهوه‌ای]]، [[قهوه‌ای، سنجاب ایرانی]]، [[کبک]]، [[تیهو]]، [[کمرکلی]]، [[ایرانی، کبک، تیهو، کمرکلی، سنگ‌چشم]] و [[دارکوب]].

رودخانه‌های هلایجان، آب زردک، صیدون از دامنه‌های غربی، لیراب و سمه از دامنه جنوبی، خرسان و کارون از دامنه‌های شرقی این کوهستان سرچشمه می‌گیرند. بخش عظیمی از این کوهستان را جنگل‌های نسبتاً انبوه پوشانیده و در انتهای آن دریاچه‌ای به نام [[«بوندان»]] ایجاد شده است.