ویرایش‌ها

شه ی د شهید عباس مم ی ممی زاده پر ی پری خان

محل آرامگاه :اردب ی ل اردبیل - مشگ ی ن مشگین شهر – پر ی پری خان

زندگی ن امه نامه ؛

این امر را در خصوص شهید ممی زاده می توان از گفته های تمامی اعضاء خانواده اش و دوستانش و همرزمانش در یافت. او در خانه ای پرورش یافته بود که ذکر دعا و درس قرآن و مصیبت اباعبدالله(ع)در آن طنین انداز بود. این امر در شکل گیری شخصیت مذهبی ایشان کاملاًموثر بود بطوری که پدرش در ذکر خاطره می گوید من که بیماری کلیه داشتم عباس از دیدن این وضع من همیشه ناراحت بود یک روز به من گفت از خدا شفای شما را خواسته ام و نذر می کنم 7 سال در روز عاشورا به عشق امام حسین(ع)به سرم قمه بزنم (آن موقع قمه زدن ممنوع نبود)

شهید عباس تحصیلات ابتدایی را در مدرسه ابتدایی روستا گذرانید، نمرات تحصیلی ایشان در این دوره از توانایی و استعداد درخشان او حکایت می کند. معلمان همه از او راضی بودند این امر نشانگر آن است که شهید ممی زاده در ایا م ایام کودکی از تعادل روحی و روانی و توانایی های قابل توجهی برخوردار بوده است .

خانواده او را کودکی با استقامت، صبور،با گذشت، پر تحمل،مهربان نسبت به خانواده و همسالان معرفی می نمایند و اذعان دارند که شهید نسبت به همسالان خود بسیار کم توقع و مهربان وباگذشت بود. این صفات را در دوران جوانی وی بیشتر می توان دیدو اکثر دوستان دوران جوانی او به خصوص همرزمانش از روحیه عیاری. جوانمردی [[شهید ]] صحبت می کنند و عنوان می نمایند که او در دوستی یک دل و یکرنگ و صمیمی بود.نسبت به دوستانش ناجوانمردی روا نمی داشت واز دروغ پرهیز می کرد لذا مورد توجه محبوب دیگران بود .

شهید عباس ممی زاده از کودکی با فرهنگ و معارف اسلامی مأنوس بود.از پنج سالگی سوره ها ی کوچک قرآن توسط خانواده به ایشان تعلیم داده می شد و در مجالس مذهبی در روزهای عاشورا و تاسوعای حسینی و مراسم دهه اول محرم همراه خانواده شرکت می کرد. قرآن را در خانه و [[مسجد ]] فرا گرفت واز همان کودکی سعی داشت با فرهنگ نماز آشنا گردد. در کودکی نماز را کامل فرا گرفته بود براین اساس فرهنگ و روحیه مذهبی از خردسالی در وی نشو و نما یافته بود .

شهید ممی زاده در دامان پدر ومادری مومن و مسلمان پرورش یافته واز کودکی به خوبی با وظایف خود در قبال امور مسلمین آشنا گردیده بود. لذا در ایام جوانی با حضور در فعالیتهای فرهنگی،ورزشی وفعالیت در بسیج نشان داد که از شخصیت اجتماعی سالمی برخوردار است.او خود را در مقابل جامعه مسئول می دانست و تلاش وی در رابطه با جبهه وجنگ از دوران نوجوانی آغاز شده بوددر بود در ایام جوانی با شدت و مردانگی وجان فشانی بیشتر ادامه می یابداز همان اوایل تشکیل [[بسیج ]] به همکاری با این نهاد خود جوش وبرخاسته از بطن ملت برخواست و عموماً اوقات فراغت خود را در [[بسیج ]] و حمام که پدرش کار می کرد می گذرانید.عباس می دانست انقلاب ارزان به دست نیامده،بلکه برای تحکیم و تثبیت آن خونهای بسیاری ریخته شده است با عشق و علاقه یی که به این مملکت و خدمت به وطن اسلامی داشت قبل از رسیدن موعد سربازی اش داوطلبانه به [[خدمت سربازی ]] اعزام گشت .

او که در دشتهای سوخته جنوب سینه بر آفتاب داغ کرمانشاه نهاده بود. زمانی که از جبهه بر می گشت خود را رسول سنگر داران بی سنگر و سنگر نشینان عارف و پاکباز می دانست ودر منطقه [[باختران ]] به تاریخ 1367/11/17 در نتیجه انفجار مین و اصابت ترکش بر قلبش به فیض [[شهادت ]] نایل آمد و چون مقتدایش حضرت عباس علمدار کربلا وفاداری خود به پیمان و عهدی که با خدا بسته بود نشان داد و به کبریّایشان پیوست. وجنازه مطهرشان در مزار شهدای پریخان آرام یافت .