ویرایش‌ها

 عروس من شهادت و افضلیت است و نام فرزندم آزادى و من از همین جا فرزندم آزادى را به شما مى‌سپارم. من مدت پانزده ماه است كه در جبهه نبرد حق(اسلام) و باطل(كفر) مى‌جنگم و تا به حال چندین بار تا مرز شهادت پیش رفتم و چند بار هم زخمى شدم ولى شهید نشدم، نمیدانم چه شده، نمیدانم من لیاقت شهید شدن را ندارم یا اینكه خدا مرا دوست ندارد. از قول من به امام امت سفارش كنید و بگویید كه این سلاح و تجهیزات نیست كه در جبهه مى‌جنگد بلكه آن سلاح ایمان است كه مزدوران را به زانو در میاورد.  در پایان لحظه‌هاى آخر این وصیتنامه كه داریم وارد عملیات میشویم به امام امت و خمینى كبیر و امید محرومان جهان، سلام میرسانم، دوم سلام بر آیت‌الله منتظرى، فقیه عالیقدر و امید امام و امت و سوم سلام بر پدرم كه سالها با رنجها و مشقتها مرا بزرگ كرد و این چنین تربیت كرد و چهارم سلام بر مادر مهربانم كه اگر جنازه فرزندش به دست آن بدهند خود با كمال رضایت و شهامت و سپاس و شكر بر قبر میگذارد و پنجم سلام بر برادران عزیزم از بزرگ به كوچك و از آنها میخواهم كه سلاح از دست افتاده مرا از زمین بردارند و مبارزه با كفار بكنند تا پیروزى نهایى اسلام در تمام جهان به رهبرى امام امت خمینى كبیر. 

منبع== رده‌ها =={{ترتیب‌پیش‌فرض:شهید حسن ابول زاده}}[[رده: شهدا]][[رده: شهدای دفاع مقدس]][[رده: سایت شهدای ارتشجمهوری اسلامی ایران ]][[رده: شهدای ایران]]