نوجواني شهيد علي چيت سازان==خاطرات==
کمتوقع بود. اگر چيزي هم براش نميخريديم، حرفي نميزد. نوروز آن سال که آمده بود، پدرش رفت و يک جفت کفش نو براش خريد. روز دوم فروردين، قرار شد برويم ديد و بازديد. تا خانواده شال و کلاه کردند، علي غيبش زد. نيم ساعتي معطل شديم تا آمد. به جاي کفش، دمپايي پاش بود. گفتم: مادر، کفشات کو؟ گفت:«بچهي سرايدار مدرسهمون کفش نداشت، زمستان را با اين دمپاييها سر کرده بود؛ من رفتم کفشهام رو دادم بهش.» اون موقع، علي دوازده سال بيشتر نداشت .*انفاق
منبعکمتوقع بود. اگر چيزي هم براش نميخريديم، حرفي نميزد. نوروز آن سال که آمده بود، پدرش رفت و يک جفت کفش نو براش خريد. روز دوم فروردين، قرار شد برويم ديد و بازديد. تا خانواده شال و کلاه کردند، علي غيبش زد. نيم ساعتي معطل شديم تا آمد. به جاي کفش، دمپايي پاش بود. گفتم: مادر، کفشات کو؟ گفت:«بچهي سرايدار مدرسهمون کفش نداشت، زمستان را با اين دمپاييها سر کرده بود؛ من رفتم کفشهام رو دادم بهش.» اون موقع، علي دوازده سال بيشتر نداشت .<ref>دلیل، صفحه:24</ref><ref>نرم افزار نشانه ، کانون فاطمه الزهرا شهرضا</ref>
موضوع : اقتصادی ، انفاق*سوز سرما
دمدمای غروب یک مرد کُرد با زن و بچه اش مانده بودند وسط یه کوره راه. من و علی هم با تویوتا داشتیم از منطقه برمی گشتیم به شهر.
چشمش که به قیافه ی لرزان زن و بچه ی کُرد افتاد، زد رو ترمز و رفت طرف اونا.
پرسید: «کجا می رین؟»
مرد کُرد گفت: «کرمانشاه»
–رانندگی بلدی؟
–کُرد متعجب گفت: «بله بلدم!»
علی دمِ گوشم گفت: «سعید بریم عقب.»
مرد کُرد با زن و بچه اش نشستند جلو و ما هم عقب تویوتا، توی سرمای زمستان!
باد و سرما می پیچید توی عقب تویوتا؛ هر دوتامون مچاله شده بودیم.
لجم گرفت و گفتم: «آخه این آدم رو می شناسی که این جوری بهش اعتماد کردی؟»
اون هم مثل من می لرزید،گفت:
«آره می شناسمش، اینا دو – سه تا از اون کوخ نشینانی هستند که امام فرمود به تمام کاخ نشین ها شرف دارن. تمام سختی های ما توی جبهه به خاطر ایناس
منبع نرم افزار نشانه ، کانون فاطمه الزهرا شهرضا*سیم خاردار نفس کسی می تواند در شب عملیات از سیم خاردار دشمن رد شود،که به سیم خاردار نفسش گیر نکرده باشد!!! == گالری تصاویر == <gallery>photo_2020-01-19_14-32-27.jpgphoto_2020-01-19_14-34-29.jpg</gallery> ==پانویس==<references/>
