ویرایش‌ها

از حماسه ها و دلاوریهای آن جا می توان نام برادر شهید علی رضا داورزنی (که اهل سبزوار و بچّه محلّ خودمان هم بود) را ببرم . ایشان دستشان مجروح شده بود و ما به او گفتیم که شما عقب برگردید ، چون حالتان خوب نیست ایشان گفت که من تا آخر ایستاده ام و به بچّه ها می گفت : ما شهدای زیادی دادیم و اگر شده با سنگ جلوی عراقی ها را می گیریم و هرکس یک قدم عقب بگذارد پا روی خون شهدا گذاشته است و همه بچّه ها به نوایش لبّیک گفتند و جوابش را با تکبیر بلند دادند و از جمله اینها انگشت شمار هستند که واقعاً چه حماسه آفرینی می کنند . ایشان به شرف شهادت نائل شدند (ایشان مجدّداً تیری به سینه و سرش خورده بود و باعث شهادتش شده بود) ایشان خیلی صمیمی بودند و با همه بچّه ها گرم بودند و نه تنها در گردان خوب بودند بلکه در کلّیه گردان ها هم انگشت شمار بود . از نمونه خوبی هایش این بود که با همه صمیمی بود و همیشه خوش رفتاری می کرد و به هیچکس آزار نمی رساند . در وقت کار جدّی بود در غیر کار شوخی هائی می کرد که تنوّع باشد . ایشان همانطور که در کارهای نظامی الگو بود در کارهای عبادی هم الگو و اسوه بود . ایشان در نماز و عبادتش خیلی جدّی بود .<ref>[[ http://www.yaranereza.ir/ShowSoldierNewsArchive.aspx?SIDKey=8624|%d8%b4%d9%87%db%8c%d8%af%20%d8%b9%d9%84%db%8c%20%d8%b1%d8%b6%d8%a7%20%d8%af%d8%a7%d9%88%d8%b1%d8%b2%d9%86%db%8c سایت یاران رضا]]</ref>