ویرایش‌ها

[[شهید فرامرز فلفلیان فینی]]

فضّه خانم در خانه تنها و مانند همیشه به کار روزانه و خانه داری مشغول بود. همسرش «محمود» آقا خارج از خانه، سر کار رفته بود. در آن روز، ششم آبان ماه سال 1339، ناگهان فضّه درد زایمان را احساس کرد، اما کسی در دسترس او نبود و به همسرش نیز دسترسی نداشت، تقدیر چنین بود که دومین فرزند خانواده فلفلیان در تنهایی مادر به دنیا آید. مادر که تجربه ای در قابله گری داشت، با تجربه خویش فرزندش را سالم به دنیا آورد. زمانی که همسرش محمود به خانه رسید، همسرش فضّه و نوزاد را سالم یافت. از این موضوع خوشحال و شکر گزار شد. او به سراغ آشنایی رفت که همسرش را در مراقبت پس از زایمان یاری و پرستاری کند.

خانواده فلفلیان نام فرزندشان را فرامرز گذاشتند. محمود به شغل بنّایی مشغول بود و به قول همسرش، کار بنّایی در آن زمان گاهی بود و گاهی نبود. به همین سبب زندگی خانواده فلفلیان به سختی اما با سادگی و صمیمیت می گذشت.