برات در آخرين نامهاى كه براى پسرعمويش نوشت اينگونه وصيت كرد: «پسرعمو جان، تنها آرزوى ما اين است كه امام را دعا كرده و به وصيت شهدا عمل كنيد. اميدوارم در صحنه هميشه باقى بمانى و به گريه و زارى مادران شهيدان بيشتر توجه كنى. حداقل هفتهاى چند بار به خانه عزيز از دست رفته و مهمان خداوند ايزد متعال رفته باشى. به پدر و خصوصاً مادرم دلگرمى بيشتر دهى كه پيروزى از آنِ ماست؛ فتح يا شهادت در مكتب اسلام هر دو پيروزى محسوب مىشود. پدرم را نگذاريد بيشتر ناراحت شوند چنانكه در شهادت على برادرم ناراحتى بيشترى مىكشيد. خوشا به حال آن پدر و مادرى كه بند قلبش را فداى خدا مىكند. اگر سعادت نصيبم گرديد و خداوند متعال عذر گناهانم را قبول كرد به درجه شهادت نايل گشتم در سمت راست برادرم على، تابلو نصب مىكنيد اگر جايى نباشد كه ان شاءالله مىشود بغل دست شهيد عسگر الطافى آن مرد ايمان دفن مىكنيد ان شاءالله . وصيتى كه برايت دارم هديهاى كه مىفرستم به منزل خود نصب كنى اگر برگشتم ببينم اگر شهيد شدم روحم مىبيند و اميد دارم شما و مشهدى غلام برادر بزرگم هيچ بهانهاى براى ترك نماز نياوريد.
به اميد پيروزى حق بر باطل در تمامى جبههها
برات سقايى»<ref>منبع فرهنگنامه جاودانه های تاریخ، استان اردبیل</ref>
منبع: فرهنگنامه جاودانه های تاریخ، استان اردبیل==پانویس==<references/>