شهيد معظّم، در اوّل تیر ماه سال 1338 در خانواده¬اي محروم و مستضعف در روستاي ارغا ديده به جهان گشود. والدين به خاطر ارادت خاص¬شان به ائمه اطهار(ع) نام غلام¬رضا بر وي نهادند. غلام¬رضا در دامان مادري مؤمنه و پدری زحمت¬كش رشد و نموّ نمود و به سنّ واجبالتعلیم رسید. وی قبل از رفتن به مدرسه، به مكتبخانه رفت و تلاوت قرآن را فرا گرفت. وي سپس با قوام جسم، به منظور كمك به تأمين معاش خانواده، پشت دار قالي نشست و با سعي و تلاش والايي كه داشت، همزمان به صورت شبانه تا كلاس چهارم ابتدايي نيز به تحصيل پرداخت. او با مهاجرت خانواده به شهرستان خليلآباد، حرفۀ قالي¬بافي را رها كرد و در اين شهرستان، به شغل موزائيك سازي مشغول شد. به گونه اي كه تا قبل از روزهاي اعزام به جبهه، به اين شغل مشغول بود. شهید آرمیون طاهری، فردي متدّين بود و در مراسم مذهبي حضوری فعّال داشت. وی با رعايت موازين شرعي و ملاك قرار دادن ايمان و عفّت ازدواج نمود وبه یمن این پیوند مبارک زندگيش را سرشار از عطوفت و صميميّت نمود. وي در سالهاي بحبوحۀ انقلاب، همراه با ديگر جوانان انقلابي، شعار استقلال و آزادي سر مي¬داد. غلام¬رضا، جبهه و جنگ را سرلوحۀ زندگي¬اش قرار داده بود و عشق واقعي را در ياري دين خدا می¬جست. بنابراین وی در لبّيك به نداي رهبر و مقتدايش، در حالي كه يك سال به زمان اعزامش به خدمت سربازي مانده بود؛ خانواده¬اش را رها كرد و به منظور دفاع از كيان اسلامي از طرف ارتش، راهي صحنه¬هاي نبرد حقّ عليه باطل شد. وی سرانجام به تاریخ 02/01/1361 در معرکۀ نبرد فتح¬المبين در منطقۀی عملياتي شوش، بر اثر اصابت تركش گلولهی خمپاره و قطع شدن پایش به فیض عظمای شهادت نایل آمد و روح ملكوتيش برای «عِندَ رَبِّهِم یُرزَقُونَ» به ملكوت اعلي پيوست. پيكر مطهّرش پس از انتقال به زادگاهش، توسّط مردم ولايت¬مدار و قدرشناس تشیيع و سپس در جوار ساير شهيدان به خاك سپرده شد.
منبع: سایت شهدای ارتش<ref>[http://%20%20http://ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/2916سایت شهدای ارتش]</ref>==پانویس== <references />