ویرایش‌ها

پرچمدار دانش و استاد ادب

مؤیـد الـدین ابو اسـماعیل بن علی بن محمد بن عبدالصـمد اصـفهانی منشـی، مشـهور به طغرائی از اولاد ابواسود دئلی معروف است. قصـیده ي لامیه اش شـهرت بسـزا دارد و خود شاعر دانشـمندان شـیعه مذهب شـمرده می شود. شهرت این مرد بزرگ و درخشـندگی فضـلش به حدي است که از وصف تجلیل آمیزش بی نیاز می گرداند.کمتر دانشمند وادیبی پس وي آمده که از فیض سـرشار ادب وي بهره نگرفته است. همه سـخن از دانش فراوان و پیش قـدمی وي در فرهنـگ و ادب رانـده انـد تا آوازه سخن سـنجی و شـعر و کلمات حکیمانه اش همه جا طنین افکنـده و قصـیده ي لامیه ي مشـهورش در میان ادیبان مقام شایسـته یافته و به دل هاي خلق نفوذ کرده است .

در (( امل الآمل )) می خوانیم : (( وي فاضـلی دانشـمند و درست عقیده و شاعري ادیب بود و در سن بالاي شصت سالگی مظلومانه کشته شد. شعرش

که ماه تمام می رفت غروب کند و غروب نکرده بود

پنداشتی دو جنگجو با هم روبرو گشته اند