ویرایش‌ها

رزمنده بسیجی [[شهید کمال ایزدی]] نوجوانی وارسته از دنیا که ره صد ساله را یک شبه پیمود و در اوان جوانی به وصال محبوب رسید . [[شهید کمال ایزدی]] در خانواده ای مذهبی دیده به جهان گشود. او فرزند پنجم خانواده بود . از همان کودکی بسیار باهوش و با استعداد بود . بعد از گذشتن از دوران کودکی در سن هفت سالگی به مدرسه رفت ، دوره ابتدایی را در مدرسه امام علی (ع) با موفقیت به پایان رساند و مقطع راهنمایی را نیز با نمرات عالی پشت سر گذاشت و در کلاس اول دبیرستان شهید بهشتی خرامه ثبت نام کرد . در سال تحصیلی ۶۶-۶۵ ( اول دبیرستان ) از طریق [[بسیج]] به [[جبهه]] اعزام شد. پس از فراگیری آموزش نظامی در [[پادگان امام علی(شیراز)]]به جبهه [[جبهه شلمچه]] منتقل گردید . پس از سه ماه از رفتن آن عزیز در روز دو شنبه [[۲۸/۴/۶۶]] در سنگر دیدبانی مورد اصابت[[ترکش ]] [[خمپاره]] قرار می گیرد و به درجه عظیم [[شهادت]]نائل می گردد.

کمال زبانزد همه فامیل ، دوستان و آشنایان بود . با خانواده بسیار مهربان و دلسوز بود. در کنار درس و تحصیل در همه کارها به پدرش کمک می کرد و از هیچ کار مشروعی ابا نداشت. [[نمازش]] را همیشه در اول وقت بجا می آورد . تمام ماه مبارک [[رمضان]] را [[روزه]] می گرفت . به مسائل شرعی اهمیت می داد و کتابهای مذهبی را مطالعه می کرد. به دیوان حافظ علاقه خاصی داشت . ضمن دعوت مادر و خواهرانش به صبر در برابر مصائب و مشکلات آنها را به رعایت حجاب اسلامی سفارش می کرد و می گفت: حجاب شما کوبنده تر از خون شهیدان است . کودکان را به کسب علم و دانش توصیه می کرد و می گفت مبارزه با بیسوادی خود نوعی جهاد است . در مورد [[جبهه]] و [[جنگ]] می گفت ما تا آخرین نفس با دشمنان اسلام می جنگیم و اجازه نمی دهیم دشمن به کشور و خاک عزیز اسلام و ناموس مردم توهین کند . هدف ما جهاد در را خداست . اگر پیروز شویم یا شهید در هر دو صورت پیروزیم .ایشان به امام علاقه خاصی داشتند و به سخنان امام با دقت و با جان و دل گوش می دادند. به ورزش اهمیت زیادی می دادند و خود نیز یک ورزش کار ورزشکار بودند . به ورزش باستانی علاقه

اینجانب کمال ایزدی به ملت شهید پرور ایران وصیت و سفارش می کنم که رهرو و پیرو راه [[امام خمینی ]] که همان راه خدا و ائمه اطهار علیهم السلام است باشید . از برادران و همه جوانان ایران و مردم عزیز می خواهم که به ندای « هل من ناصر ینصرنی » حسین زمان لبیک گفته و پشتوانه امام عزیز و پاسدار حرمت خون شهدا باشید.

پدر و مادر و خانواده عزیزم ، اگر من سعادت و لیاقت پیدا کردم که به مقام والا و فیض بلند شهادت نائل شدم از شما انتظار دارم که صبور باشید که خدا همیشه با صابران است . از مادرم می خواهم که صبور باشد و بی تابی نکند . چرا که اجر مادران شهدا نزد سرور همه شهیدان ابا عبداله الحسین (ع) است. از شما می خواهم که اگز گریه می کنید به یاد مظلومیت [[ابا عبداله الحسین ]] گریه کنید. که مصائب روز عاشورا بس بزرگ است . از خانواده ام می خواهم که اگر من شهید شدم جنازه مرا در کنار شهدای عزیز خرامه دفن کنند . در پایان از همه همرزمان و اقوام و خویشان و دوستان حلالیت می طلبم و اگر از من بدی دیده اید مرا حلال کنید.

والسلام کمال ایزدی ۲۰/۴/۶۶منبع سایت شهدای استان فارس<ref>[http://www.iranshahid.ir/?cat=5&paged=47سایت شهدای استان فارس]</ref>==پانویس==<references />