ویرایش‌ها

==زندگینامه==

گلی مهام نیز که تکیه گاه خود را از دست داده بود درحالی که باپیکر پاک عیوض درگلزار شهدای جعفرآباد خداحافظی می کرد آهی از نهاد دل برکشید وباخودگفت: کاش نمی رفتی وحتی اگر شده، جانباز می شدی، چراکه من حاضر بودم تا آخرعمر به تو خدمت کنم وکنیزت باشم ولی آرامش با تو بودن رااز دست ندهم اگرچه رفتی ومرا تنها گذاشتی ولیکه بایادتو زنده خواهم ماند وپسرمان را بزرگ خواهم کرد. پسری که هم اکنون درمقطع دبیرستان تحصیل می کند.

شهید عیوض صادقی روح وجانش را که به امانت از درگاه حق گرفته بود در نهایت امانتداری درنهم مهرماه سال 1369 به صاحبش سپرد<ref>[http://ajashohada.ir/home/martyrdetails/44802 سایت شهدای ارتش]</ref>

==پانویس==

<references />