ویرایش‌ها

==خاطرات==

بله، بچه‌ی غيرتي و باحرمتي بود. من چندباري ديدم كه همراه مادرش جمعه‌ها به امامزاده حمزه‌ی صفادشت مي‌روند. قبرستان محله‌ی ما هم كنار امامزاده است. به حسين گفتم همه پنج‌شنبه سر مزار مي‌روند شماها جمعه مي‌رويد. گفت پنج‌شنبه‌ها مردم زيادي به امامزاده و سر مزار عزيزان‌شان مي‌آيند و خيلي شلوغ مي‌شود. امكان دارد چشمم به نامحرم بيفتد. من امامزاده مي‌روم تا زيارتي كنم و ثوابي به دست بياورم، نه اينكه چشم‌هايم آلوده به گناه شوند. اين عين حرف‌هاي حسين بود كه عرض كردم. وقتي هم كه به او گفتيم آستين بالا بزن تا برايت همسري انتخاب كنيم، حساس بود كه همسر آينده‌اش حتماً از نظر حجاب و حيا نمونه باشد. مي‌گفت من حتي براي روز عروسي هم دوست دارم همسر آينده‌ام مراعات خيلي از مسائل را بكند. اين طور روحياتي داشت.

۵.قاعدتاً چنين جوان غيرتي هم نمي‌توانست غربت اهل بيت و تعرض سلفي‌ها به حرم خانم زينب(س) را تحمل كند. كي تصميم به رفتن گرفت؟