شهید حسن زینلی: تفاوت بین نسخهها
Bagheri9711 (بحث | مشارکتها) (صفحهای جدید حاوی «کد شهید : 6518851 تاریخ تولد : نام : حسن محل تولد : مشهد نام خانوادگی : زینلی تا...» ایجاد کرد) |
|||
| سطر ۲۱: | سطر ۲۱: | ||
ک روز برایش اورکت خریدم یک هفته ای بود که می پوشید و به دبیرستان می رفت و می آمد یک روز برف آمده بود دیدم که سرو کله اش پر از برف است اورکت هم تنش نیست . چیزی به او نگفتم تا آمد داخل خانه جلوی بخاری سرش را خوش کرد . به او گفتم : چرا اورکتت را نپوشیده ای جوا ب نداد و صبح که می خواست برود دیدم که اورکت کهنه اش را پوشیده و دارد می رود به او گفتم : چرا اورکت نو تنت نمی کنی گفت : که هوا بارانی است و اورکت خراب و کثیف می شود . من هم قبول کردم گذشت و من هم رفتم دنبال کارم دو روز از این قضیه گذشت بعد دیدم که سیصد تومان پول در آورده و به من داد و گفت : اگر صلاح است یک کاپشن برایم بگیرید و ما بقی آنرا کار می کنم و به شما می دهم من در جوابش گفتم : که تازه برایت اورکت خریدم چرا دوباره بخرم سرش را پایین انداخت . و چیزی نگفت : گفتم حتماً اورکت را گم کرده ای به او گفتم : تو که نمی توانی اورکت را نگه داری فردا در جامعه چطور خودت را می توانی نگه داری در جوابم خندید و گفت : پدر ناراحت نشوید اورکت را گم نکردم از دبیرستان که می آمدم چهار راه گاز در هوای برفی و یخ بندان بودم که یک پیرمرد کنار دیوار است و می لرزد برف هم سر و صورتش را پوشانده آمدم برفها را از سر و صورتش پاک کردم و اورکت را رویش انداختم و 20 تومان هم پول داشتم به پیرمرد دادم و گفتم : پدر جان این پول را بگیر و کرایه ماشین بده و به خانه ات برو . بعد خودش پیاده از چهار راه گاز تا خانه آمده بود و بعد به من گفت : حالا ببین ارزش آن کار بیشتر است یا اینکه خودم می پوشم . | ک روز برایش اورکت خریدم یک هفته ای بود که می پوشید و به دبیرستان می رفت و می آمد یک روز برف آمده بود دیدم که سرو کله اش پر از برف است اورکت هم تنش نیست . چیزی به او نگفتم تا آمد داخل خانه جلوی بخاری سرش را خوش کرد . به او گفتم : چرا اورکتت را نپوشیده ای جوا ب نداد و صبح که می خواست برود دیدم که اورکت کهنه اش را پوشیده و دارد می رود به او گفتم : چرا اورکت نو تنت نمی کنی گفت : که هوا بارانی است و اورکت خراب و کثیف می شود . من هم قبول کردم گذشت و من هم رفتم دنبال کارم دو روز از این قضیه گذشت بعد دیدم که سیصد تومان پول در آورده و به من داد و گفت : اگر صلاح است یک کاپشن برایم بگیرید و ما بقی آنرا کار می کنم و به شما می دهم من در جوابش گفتم : که تازه برایت اورکت خریدم چرا دوباره بخرم سرش را پایین انداخت . و چیزی نگفت : گفتم حتماً اورکت را گم کرده ای به او گفتم : تو که نمی توانی اورکت را نگه داری فردا در جامعه چطور خودت را می توانی نگه داری در جوابم خندید و گفت : پدر ناراحت نشوید اورکت را گم نکردم از دبیرستان که می آمدم چهار راه گاز در هوای برفی و یخ بندان بودم که یک پیرمرد کنار دیوار است و می لرزد برف هم سر و صورتش را پوشانده آمدم برفها را از سر و صورتش پاک کردم و اورکت را رویش انداختم و 20 تومان هم پول داشتم به پیرمرد دادم و گفتم : پدر جان این پول را بگیر و کرایه ماشین بده و به خانه ات برو . بعد خودش پیاده از چهار راه گاز تا خانه آمده بود و بعد به من گفت : حالا ببین ارزش آن کار بیشتر است یا اینکه خودم می پوشم . | ||
| − | + | <ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=11090 سایت یاران رضا]</ref> | |
| − | + | ==پانویس== | |
| + | <references/> | ||
نسخهٔ ۲۷ بهمن ۱۳۹۸، ساعت ۰۹:۴۹
کد شهید : 6518851 تاریخ تولد :
نام : حسن محل تولد : مشهد
نام خانوادگی : زینلی تاریخ شهادت : 1365/06/12
نام پدر : محمد مکان شهادت :
تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت :
شغل : یگان خدمتی :
گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است .
نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده
گلزار : خواجهربیع
خاطرات:
ک روز برایش اورکت خریدم یک هفته ای بود که می پوشید و به دبیرستان می رفت و می آمد یک روز برف آمده بود دیدم که سرو کله اش پر از برف است اورکت هم تنش نیست . چیزی به او نگفتم تا آمد داخل خانه جلوی بخاری سرش را خوش کرد . به او گفتم : چرا اورکتت را نپوشیده ای جوا ب نداد و صبح که می خواست برود دیدم که اورکت کهنه اش را پوشیده و دارد می رود به او گفتم : چرا اورکت نو تنت نمی کنی گفت : که هوا بارانی است و اورکت خراب و کثیف می شود . من هم قبول کردم گذشت و من هم رفتم دنبال کارم دو روز از این قضیه گذشت بعد دیدم که سیصد تومان پول در آورده و به من داد و گفت : اگر صلاح است یک کاپشن برایم بگیرید و ما بقی آنرا کار می کنم و به شما می دهم من در جوابش گفتم : که تازه برایت اورکت خریدم چرا دوباره بخرم سرش را پایین انداخت . و چیزی نگفت : گفتم حتماً اورکت را گم کرده ای به او گفتم : تو که نمی توانی اورکت را نگه داری فردا در جامعه چطور خودت را می توانی نگه داری در جوابم خندید و گفت : پدر ناراحت نشوید اورکت را گم نکردم از دبیرستان که می آمدم چهار راه گاز در هوای برفی و یخ بندان بودم که یک پیرمرد کنار دیوار است و می لرزد برف هم سر و صورتش را پوشانده آمدم برفها را از سر و صورتش پاک کردم و اورکت را رویش انداختم و 20 تومان هم پول داشتم به پیرمرد دادم و گفتم : پدر جان این پول را بگیر و کرایه ماشین بده و به خانه ات برو . بعد خودش پیاده از چهار راه گاز تا خانه آمده بود و بعد به من گفت : حالا ببین ارزش آن کار بیشتر است یا اینکه خودم می پوشم . [۱]
