قاضی ادیب
ابوالحسین الرشید غسانی
==زندگي نامه==احمد بن القاضـی الرشـید ابی الحسن علی بن القاضی ابی اسحاق ابراهیم بن محمد بن الحسین بن الزبیر غسانی آسوانی) (1، <ref>در جنوب مصر کنونی و محل سد معروف آسوان</ref>، از مشاهر عصر خویش بود. جامع هنرها و امتیازات علمی و ادبی بود. در علوم گوناگون استادي زبر دست بود. از هنر شیوا گوئی بهره ي وافر داشت. کتاب ها نوشـته و شـعر زیبا سـرود. ابن خلکان می نویسد: دانشـمند، هوشـیار، و صاحب مقام سیاسـی بود کتاب ((جنان الجنان و ریاض الاذهان)) را تألیف کرد و در آن جمعی از مشهور ترین ادیبان و فضلان را به بحث کشید.
دیوان شـعري هم دارد. برادرش ((مهذب)) ابو محمد الحسن نیز دیوان شـعري دارد و هر دو شـعر نیکو می سرودند و نثر زیبا می نوشـتند ... مهـذب در شـعر اسـتادتر از رشـید بود و رشـید در زمینه هاي مختلف علمی دانشـمندتراز او. وي در رجب 561ه در گذشت، اما القاضی الرشید،
که پاها ي همه می لغزد دستم را بگیرید.
دلم جز به عشق و علاقه ي شما نگروید
و این گرایشش از پاکزادي من است. منبع: <ref>کتاب شهیدان راه فضیلت- علامه امینی</ref> -73 -1در جنوب مصر کنونی و محل سد معروف آسوان.==پانویس==<references/>